Saniyede açılıp kapanan gözlerimi
Gel, ebedî bir uykuya değil; sana bakan huzura kapat.
Bu fânî âlemden yorgun düştü bakışlarım,
Artık her perde kalksın, cemâlinle dirilsin gönlüm.
Çünkü ben dünyanın sabahını değil,
Sanma sen olmayınca
karalar bağlarım sanma.
Ben acıyı da severim bazen,
adı sen olunca susarım.
Bir gülüşün kaldı avuçlarımda,
ömrüm ona yaslanır.
Ne bileyim işte, tut ellerimi.
Tut ki; yıllardır kaybolmuş yanlarım,
ilk kez bir liman bulsun kendine.
Sarıl bana, öyle sıkı sarıl ki,
yaşadığımı unutmuşken,
yeniden hatırlayayım...
Ben seni sebepsiz seviyorum,
Ben seni nedensiz seviyorum,
Ben seni çıkarsız seviyorum,
Ama ne hikmetse…
Selamın Rüzgârını Duymadan Ölmem
Yar bir selam salmış, alırım elbet,
Ama ben ona varmadan ölmem.
Cümle âlem şahidim olsun,
Dostun yüzünü görmeden ölmem.
Araya gurbet, araya dağ girse,
Seni beklemekmiş meğer aşkın en derin hâli,
Hasretinle yanar gönlüm, sensin ömrümün visâli,
Adını zikreder kalbim, her nefeste hayâli,
Sen aklıma düşer düşmez gel sevdiğim.
Hicrânın geceme çöker, gözlerim yollarda kalır,
Sen aşkı bir yangın sanırsın, ben külünde sabahladım,
Adını her duamın en günahkâr yerine sakladım.
Bir ömürlük acıyı bir gecede yaşadım seninle;
Sen daha ateşin adını yeni öğrenirken,
Ben uğruna kaç kere yanıp da sustum… bilmezsin sen.
Sen, başkalarının gecesine kandil olan kadın, Ben, o ışığa uzaktan bakan yalnız bir yolcu. Herkes senden bir parça bahar alıp gitti, Bana ise adının son hecesi düştü. Bilirsin... Bazı insanlar sevilmez eksik bırakılır; Ben seni, eksik kaldığım yerden sevdim.
"Sen bir de kafam güzelken yanıma gel..."
Sen bir de kafam güzelken yanıma gel...
Ama yanlış anlama;
Benim sarhoşluğum ne kadehten gelir,
Ne de geçici bir hevesten.
Yağmur yağınca damlalarından kaçan,
Göğü bile bana dar bırakan sen değil miydin?
Bir sandalın teknesine binip,
Küreklerini suya bırakan sen değil miydin?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!