Elbet bir gün buluşacağız,
Gözlerin gözlerime değecek,
Yıllar boyu susmuş kelimeler
Bir anda dile gelecek.
Zaman alır bizden ne varsa,
Bana deseler ki,
Bu dünyada huzuru nerede buldun?
Hiç düşünmeden söylerim:
Bir oğlumda…
Bir kızımda…
Bana deseler ki,
Bu dünyada huzuru nerede buldun?
Hiç düşünmeden söylerim:
Bir oğlumda…
Bir kızımda…
Sen evlisin sevgilim, söyle bana ne yapayım?
Adını kalbime yazdım, silemem, koparamam
Gözlerinle yandım ben, bir ömre bedel bakışın
Ama ellerin ellerde, ben senden uzak, paramparça…
Bir tebessümün yeterdi bana, sen bilmiyorsun
Ey göklerin Rabbi,
Ey kalbimi bilen, içimi duyan,
Yalnız gecelerime yıldız koyan,
Sabahıma umut, geceme huzur sunan…
Bu yorgun ellerimle açtım sana,
Ey insan!
Boşa akıtma nefesini,
Boşa yorma kelimeni!
Biriktir sözünü ki ağır olsun,
Konuştuğunda gök gürlesin,
Dinleyenler titreye titreye anlasın değerini!
Bir varmış bir yokmuş der gibi başlar hikâye,
Bir kalp varmış, sevmiş ölesiye,
Bir göz görmüş, bir bakışla yanmış,
Bir söz duymuş, ömrünü ona bağlamış…
Gökyüzü tanıktı ilk kavuşmaya,
Ben bir kadınım…
Ne eksik ne fazlayım bu dünyada.
Ne başkasının gölgesinde,
Ne de kimsenin duasında var oldum.
Ben kendimle geldim bu hayata,
Ve kendimle yazdım kaderimi.
Gel ulan gel!
Bu yüreğin kapısı hâlâ sana açık,
Özlemin içimi delik deşik etmiş,
Geceye her baktığımda
Senin hayalini çiziyorum yıldızlara.
Gözlerimiz kaldı giderken,
Dudaklarımız suskun, yürekler yaralı,
Sessizce veda ettik,
Ama baktıkça, içimiz paramparça.
Gözlerimiz kaldı giderken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!