Aygül Zade Şiirleri - Şair Aygül Zade

Bir rüya gibiydi başlarken her şey,
Gözlerin, sözlerin… hepsi bir düş.
Kandırılmış kalbim sana inandı,
Oysa yalanmış, hepsi boş bir süs.

Bir gülüşüne ömrümü verdim,

Her sabah seninle başlıyor içimde,
Gözlerimi açmadan adın düşüyor dilime.
Bir gülüşün sanki güneş gibi,
Isıtıyor içimi, sensizliğe inat bir biçimde.

Her sabah sensiz uyanmak zor,

Her sözün bir yalandı,
Ama ben yine de inandım.
Bir tebessümüne ömrümü verdim,
Yaralı kalbimi sana adadım.

"Seviyorum" dedin, dudakların söyledi,

Biriktirdim sustuklarımı,
Yutkunmalarımı, içime attıklarımı…
Kim ne sandıysa,
Unuttum sanmasın!
Ben sadece zaman verdim,
Yara izleri kabuk bağlasın diye...

Bir insanın yüzü hiç mi gülmez,
Sonsuz bir karanlıkta mı kalır?
Gözlerinde saklı kalır mı mutluluk,
Ya da sadece hüzünle mi anılır?

Kimi zaman içten bir tebessüm saklar,

Bir gün gelecek, yollar ayrılacak,
Gözlerin gözlerime son kez bakacak.
Sözcükler boğazımda düğümlenecek,
Ve kalbim, son kez senin adınla çarpacak.

Gözlerimden düşen her damla,

Bir “hoşçakal” dedin sessizce,
O an sustu içimdeki tüm şiirler
Ne gökyüzü mavi kaldı,
Ne de güneşin sıcaklığı vardı.

O kelime, bıçak gibi kesti bağlarımızı,

Sessizliğimin ortasına düştün bir anda,
Karanlık geceme doğan yıldız gibi…
Ne çok beklemişim meğer seni,
Adını bile bilmeden, hayalini kurar gibi.

Yorulmuştu kalbim,

Bir geceydi sessiz, yıldızlar bile küskündü,
Gözlerimde biriken yaş, dilimde ismin düğümdü.
Sen sevdim dedikçe, ben inandım delice,
Meğer her sözün zehirmiş, akarmış içime ince ince.

Kalbime konuk oldun, sanki misafir değilmiş gibi,

[Kadın:]
Geceye soruyorum, seninle doğan sabahı,
Rüzgar getiriyor fısıltını kulağıma.
Kalbimde ince bir sızı, adı sevda,
Yolunu gözlerken, düşüyor yıldızlar avuçlarıma.