Bu ne menem bir akıl?
Çok olur mu hiç ilah?
Haykırsana ey akil!
Deyip birdir, bir Allah!
Değilseniz siz ama?
Asla, kat’a ve kella!
Deme seni sev bana!
Yoksa zorum akılla;
Hayır derim ben sana!
Kim düşmüşse fakına;
Yok, orijinal bir halin
Kukla mısın kul musun?
Frenkçedir her halin
Kukla mısın kul musun?
Neyse şu işte payen?
Kula şükür etmeyen, Hakka şükür eder mi?
İnse minnet duymayan, Rabbi metih eder mi?
Nankör ise bir kişi; ne hamd bilir ne sena!
Manen körse bir kişi, başkasını yeder mi?
Versen türlü ihsanda, kendisine öncelik;
Kul yeğlerse cehil’i;
Olur insin cahili!
Er geç böyle birisi;
Olur cinsin sefili!
Beşer düşse nisyana;
Sürçer ise kalemim, bakman dostlar kusura!
Belki bir gün size de, gelebilir o sıra.
Ayıplarsa kul kulu, yaşar imiş o şeyi
Madem öyle Müslüman; yapma lütfen şu şeyi!
Bu mu kaldı sevecek?
Kur yaptığın şeye bak!
Nesi var ki övecek?
O bir zani ey ahmak!
Huri beklerken orda;
Kuma gömüp kafanı;
Sonsuz sanma sefanı!
Her gün ölen milyonlar;
Nakzediyor şu zannı!
Haktan gelirken ikaz;
Kur’an azam mürşitken, ne gezersin afakta?
O, mü’mine şifayken; em arama na-hakta!
At üstünden kompleksi ve de yapış tez ona!
Çünkü halkın felahı, yadda değil o Hakta!
Madem kulsun Allah’a; olmaz şu iş kupkuru!
Bir bileni bularak, öğren doğru düsturu!
Yoksa şayet soracak, etrafında bir bilen;
Oku kitap, sünneti, al dininden desturu!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!