Nefis misin gönül mü? Her kim isen doğru dur!
Çok aşarsan haddini, ceza yağar başına!
Sanma senin her arzun, yerindedir doğrudur!
Verilene şükret de; hiç sızlanma boşuna!
Hiç saydın mı kaç türlü, nimet vermiş yaratan?
İnsan ömrü çok kısa;
Fırsatlarsa gayet az.
Böyle iken hak yasa;
Tövbe için etme naz!
Kandil bunlardan biri!
Sen, sen ol da ey beşer;
Kesme Haktan ümidi!
İşlesen de tonla şer;
Kesme Haktan ümidi!
Yapsan günde bin hata;
Dünya fani dedikçe, talep ettin hep onu
Dönüp sırtı ahrete, dert etmedin hiç sonu
Döndü zenci saçına, en nihayet şu konu
Yeter artık talebin, kes sesini ey gönül!
Ne kurduysan gündüzde, girdi gece düşüne
Kalmaz ise iş Allah’a;
Ermez asla kul felaha!
Nusret olmazsa Mevla’dan;
Mahkûm olur kul ah vah’a.
Kilit onda miftah onda!
Olmasaydı ahiret; ne anlardın yaşamdan?
Birkaç günlük bir hayat; eder miydi de mutlu?
Kalpte iman olmasa; çok çekerdin dert gamdan!
Bulamazdın hiç huzur, olamazdın umutlu!
Kan ağlarken koca arz;
Sen atarsın kahkaha?
Terk olurken onca farz;
Devam dersin her gafa?
Olmuş ekser bi-çare!
Bal akıtsın tüm diller, dua, dua kandilde
Dile gelsin bu gece, ihlas ile din dilde
Nail olmak istersen, bin aydaki feyiz’e;
Yakarmanın ardından, aminlerle dol dil de!
Gavur etmez mü’mine, senin bana ettiğin!
Nedir kinin garazın, nedir senden çektiğim?
Dost musun düşman mısın, bilemedim vasfını?
İnan bana ey nefsim; bu hususta şekteyim!
Helal varken her daim; yap diyerek haramı;
Arıyorsan bir rehber; nefse uyma dine uy!
Nefse uyan sonunda, nadim olur bilesin!
Dine uyan bir kulda, kalmaz asla fena huy!
Dindar ol ki ey gönül; ilelebet gülesin!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!