Ey başını gururla, göğe diken cühela;
Sen beğenme seni de, seni Mevla beğensin!
Bir meniden olduğun, bilmez misin sen hala?
Söyle gafil nefsine, başını Hakka eğsin!
Ona hasken tekebbür, yakışır mı hiç sana?
Yine ne var hayır ola?
Oldun hepten başa bela
Dolmadı mı halen zula?
Sen neymişsin a be gönül
Koca dünya önde sofra
Sen kokladın ben topladım, sandım haltı sünnet farz!
Sen saz çaldın ben hopladım, bu zannettim doğru tarz.
Sen yeğledin ben derledim, unuttun mu ey nefsim?
Yüzün varsa sonuçları, şimdi Hakka eyle arz!
Sen de mi kardeş sen de mi?
Sattın nefse gündemi?
Düştün ise bu gafa;
Bari kurtar son demi.
Sende mi dostum bende mi?
Ne değişti bir yılda, hayatında ey nefis?
Enikonu bir düşün, sonra göster tavrını!
Halen sünnet yerine, hakim ise huya his?
Sevinmeyi bırak da; takın lütfen arını!
Neydi ondan beklentin, kam yerine gam aldın?
Kederini izharda, dört tarafa nam saldın!
Dünya sınav yeridir, hayat ise imtihan;
Bilmiyorsan sen bunu, fena halde aldandın!
Niçin geldin dünyaya, der-hatır et ey insan?
Bilmiyorsan bunu sen; sor acilen bilene!
Kimdir senin sahibin, kimden sana bu ihsan?
Bu gizemi çözerek, dön ebedi gülene!
Sordum seni arife; dedi bana o, yalan!
Nazar ettim maarife; diyor onla oyalan!
Cahil nefis aldanıp, tercih etti dünyayı;
Yaktı benim başımı, yeğlediği o yalan!
Yangın yeri ortalık!
S.O.S veriyor imanlar!
Hayrı veren yok salık!
Boş veriyor imamlar!
Yozlaştıkça insanlık;
Sınavdaysan şu cihanda;
Bir an olsun durma sakın!
Her mekânda ve her anda;
Dine uymaz halden sakın!
Koyar isen gönlü serbest;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!