Abdullah Toroslu Şiirleri - Şair Abdulla ...

Dünya denen bir diyar;
Sanır ekser onu yar!
Ne yazık ki, bu sevda;
Etmez kulu bahtiyar!

Dünya denen şu vaha;

Dolmaz isen sırf Hak’la;
Dolar için, na-Hak’la!
Mukayyet ol sen sana;
Her batıl’ı yasakla!

Dön de bir bak arkana; yaptıkların doğru mu?
Uyup yanlış erkana, inkar ettin doğrumu!


Abdullah Toroslu
20.12.2011-İzmir

Mest olalı kem hazla;
Haddi aştık çok fazla!
Bir keremli ikazla;
Döndür Rabbim dinine!

Telaffuzu ar ama;

Din nasihattir ama elbette ki akile
Akıl yoksa bir serde, boşa yorma çeneni!
Ne kadar da anlatsan, böylesine nafile
Çünkü garip ne dinler ne de anlar deneni!

Şeytanaysa itaat;
Bil gidişat fecaat!
Acil yapıp bir ricat;
Doğruya dön ey beşer!
Yoksa yakar sen şer!

Sabah akşam kesiksiz, beslersin hep gövdeni?
Ruh açlıktan ölürken, yok durumdan haberin!
Lütfen doyur ruhunu, nefs olmadan bir deni!
Yoksa atar dışarı, öldüğünde bil kabrin!

Neden yalnız kalıba, her tür bakım ihtimam?

Bizde iken son hak din;
Gayra uymaz bir mü’min.
Olup sen bir muhyiddin;
Cümle halka örnek ol!

Dalalettir her bidat

Bana bak ey gerici!
Olma halkı geri’ci!
Saçmalığı bırak da;
Ol şu dine verici!

Acil ve de çok seri;

Öyle zor ki bu devirde, mucibince mü’min olmak;
Bundan daha müşkül olay, zannederim yoktur kardeş.
Onca batıl yol içinde, kolay değil hakkı bulmak;
Kula bunu lütfeyleyen, bil sadece Hak’tır kardeş

Ne yazık ki dört tarafa, ehl-i bidat kurmuş tuzak;