Sakın yarler edinme, dostum basit sıradan!
Yoksa bir gün her biri, olur hasım ve a’dan!
Gerçek bir yar edinip; çıkar gayri aradan!
Gıpta etsin haline, cümle alem ve a’dan!
Tuhaflaştı kelamlar
Özelleşti selamlar
Bilinmiyor zarar, kar
Yemiş millet kafayı
Var kıyama kıl payı
Sayma yavrum yerinde!
Büyü ve de adam ol!
Aklın tamsa ser’inde?
İşe yarar adam ol!
Etme fazla acele!
Ret edersin ne desem;
Asla olmaz, bu böyle!
Hiç der miyim bilmesem?
At garazı ve söyle!
Varsa şayet yanlışım;
Varsa sonda nedamet;
O arzunu adam et!
Yoksa bunun mümkünü;
Çek ipini idam et!
Sorgu varsa sonunda?
Her geleni yazarsa
Hoş ortamı bozarsa
Haddin aşıp azarsa;
Vay şairin haline!
Peridense ilhamı
Onca ayet, hadisler, anlatırken Hak dini;
Bazı çağdaş(!) kafalar, aşar daim haddini!
Hoşgörüye (!) sarılır, din-i mübin dururken(?)
Böylelerin elbette; Hak yanında yok dini!
Uyar isen Hevana, kaybedersin davayı!
Terk edersen kulluğu; küstürürsün bil Hayy’ı!
Sonsuzluğu istersen; yönel dostum duaya!
Tevazuu yeğleyip, bırak artık havayı!
Taviz, taviz doğurur dememiş mi atalar?
Demiş ama o sözden ibret alan nerede?
Şu günlerde bu bab’tan öyle çok ki hatalar!
Şaştım dostlar acaba hangisi var sırada?
Aç kurtlara muhabbet, kar-ı akıl olamaz!
Yarım asrı devirdin vazgeçmedin inattan!
Yanlışta ısrar etmek, büyük zarar musırra!
Ters gitmeyi bırakıp, dem vur artık Onat’tan!
Gir kulluğun yoluna, veda eyle kusura!
Hiç boşuna uğraşma, tebdil olmaz bu yasa!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!