Tasdik ettik biz onu, etmese de çok gabi!
O, son resul diyerek, iman ettik bittabi!
Ey yaratan bizleri; sırf tasdikle bırakma!
Onun nurlu yoluna; her hususta et tabi!
Ne bu cümbüş tantana?
Taviz mi var şeytana?
Nasıl olur öyle şey?
O, hasımken insana!
Unuttun mu kimsin sen?
Kaçtı tadı dünyanın, göçmek gerek ukbaya;
Vedalaşıp eş dostla, gitmeli usul, usul.
Cılkı çıktı şu hanın, ne ar kaldı ne hayâ!
Ne yazık ki hayattan, bıktırdı yeni nesil.
Çekilmez hale geldi, hayat denen imtihan;
Sınavdaysan şu cihanda;
Bir an olsun durma sakın!
Her mekânda ve her anda;
Dine uymaz halden sakın!
Koyar isen gönlü serbest;
Seviyorsan vatanı;
Düzelt artık hatanı!
Halis ise niyetin;
Önder etme şeytanı!
Hizmet beklerken yurdun;
Sevme diyen yok sana!
Çünkü sevmek fıtrattan.
Şu hususta Rab sana;
Der severken kork Haktan!
Hislerini denetle!
Şeriat ne bilmeden; tarikata yönelme!
Fiil ancak bu tarzda, helal olur bilesin!
Her mürşidim diyenin, kapısında dinelme!
Yolu Hakka uymazsa; dalal olur bilesin!
Sen kokladın ben topladım, sandım haltı sünnet farz!
Sen saz çaldın ben hopladım, bu zannettim doğru tarz.
Sen yeğledin ben derledim, unuttun mu ey nefsim?
Yüzün varsa sonuçları, şimdi Hakka eyle arz!
Yetmedi mi, sokak, cadde gezdiğin?
Bunun için gelmedin sen dünyaya!
Felahındır bence, bıkıp, bezdiğin!
Üste üstlük Müslümansın sen güya!
Niye koymuş, başa aklı yaratan?
Sen neymişsin be tütün!
Zehirmişsin büsbütün!
Kaç nesil’i bitirdin!
Çok bozukmuş o sütün!
Kaç masumu kandırdın!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!