Sen neymişsin be tütün!
Zehirmişsin büsbütün!
Kaç nesil’i bitirdin!
Çok bozukmuş o sütün!
Kaç masumu kandırdın!
Madem kulsun Allah’a; emri neyse ona uy!
Deme bunlar fazladır, milyar olsa yine uy!
Mut isteyen bu tarzda, davranmaya mecburdur!
Yani nefsim her daim; sen sadece dine uy!
Yine ne var hayır ola?
Oldun hepten başa bela
Dolmadı mı halen zula?
Sen neymişsin a be gönül
Koca dünya önde sofra
Ne değişti bir yılda, hayatında ey nefis?
Enikonu bir düşün, sonra göster tavrını!
Halen sünnet yerine, hakim ise huya his?
Sevinmeyi bırak da; takın lütfen arını!
Neydi ondan beklentin, kam yerine gam aldın?
Kederini izharda, dört tarafa nam saldın!
Dünya sınav yeridir, hayat ise imtihan;
Bilmiyorsan sen bunu, fena halde aldandın!
Sınavdaysan şu cihanda;
Bir an olsun durma sakın!
Her mekânda ve her anda;
Dine uymaz halden sakın!
Koyar isen gönlü serbest;
Yüze gülen yağcıdan
Yümn’e yaban sağcıdan
Dağdan inmez avcıdan
Sığın daim Allah’a!
Kitap bilmez heriften
Ağlatsa da üzülme, sınav için seni Rab!
Dememiş mi atalar, son gülen iyi güler?
Şu dünya çöllerinde, olsa bile hal harap;
Ahiret’i kazan da, ol sonunda gülen er!
Çok gülmeye özenme, bu cihanda sen, sen ol!
Sen kokladın ben topladım, sandım haltı sünnet farz!
Sen saz çaldın ben hopladım, bu zannettim doğru tarz.
Sen yeğledin ben derledim, unuttun mu ey nefsim?
Yüzün varsa sonuçları, şimdi Hakka eyle arz!
Yetmedi mi, sokak, cadde gezdiğin?
Bunun için gelmedin sen dünyaya!
Felahındır bence, bıkıp, bezdiğin!
Üste üstlük Müslümansın sen güya!
Niye koymuş, başa aklı yaratan?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!