Sevme diyen yok sana!
Çünkü sevmek fıtrattan.
Şu hususta Rab sana;
Der severken kork Haktan!
Hislerini denetle!
Sen neymişsin be tütün!
Zehirmişsin büsbütün!
Kaç nesil’i bitirdin!
Çok bozukmuş o sütün!
Kaç masumu kandırdın!
Madem kulsun Allah’a; emri neyse ona uy!
Deme bunlar fazladır, milyar olsa yine uy!
Mut isteyen bu tarzda, davranmaya mecburdur!
Yani nefsim her daim; sen sadece dine uy!
Şeriat ne bilmeden; tarikata yönelme!
Fiil ancak bu tarzda, helal olur bilesin!
Her mürşidim diyenin, kapısında dinelme!
Yolu Hakka uymazsa; dalal olur bilesin!
Ey başını gururla, göğe diken cühela;
Sen beğenme seni de, seni Mevla beğensin!
Bir meniden olduğun, bilmez misin sen hala?
Söyle gafil nefsine, başını Hakka eğsin!
Ona hasken tekebbür, yakışır mı hiç sana?
Yine ne var hayır ola?
Oldun hepten başa bela
Dolmadı mı halen zula?
Sen neymişsin a be gönül
Koca dünya önde sofra
Sen kokladın ben topladım, sandım haltı sünnet farz!
Sen saz çaldın ben hopladım, bu zannettim doğru tarz.
Sen yeğledin ben derledim, unuttun mu ey nefsim?
Yüzün varsa sonuçları, şimdi Hakka eyle arz!
Sen de mi kardeş sen de mi?
Sattın nefse gündemi?
Düştün ise bu gafa;
Bari kurtar son demi.
Sende mi dostum bende mi?
Ne değişti bir yılda, hayatında ey nefis?
Enikonu bir düşün, sonra göster tavrını!
Halen sünnet yerine, hakim ise huya his?
Sevinmeyi bırak da; takın lütfen arını!
Neydi ondan beklentin, kam yerine gam aldın?
Kederini izharda, dört tarafa nam saldın!
Dünya sınav yeridir, hayat ise imtihan;
Bilmiyorsan sen bunu, fena halde aldandın!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!