Şirk muhaldir ve batıl;
La ilahe illallah!
Batıllar olsun atıl;
Rab bilinsin tek Allah!
Uyarın muvahhidi!
Kim demiş ki garip gülmez?
Kim demişse yalan demiş!
Rab gül derse nasıl gülmez?
O, demiş de kim gülmemiş?
Gülme anı değil şu an!
Dün olmadan şu günün
Kendine gel ey nefis!
Belki bu gün son günün?
Kendine gel ey nefis!
Henüz varken zamanın
Hız kesmiyor mevt-i halk;
Sevkler devam ediyor!
Berdevam da emr-i Hak;
Mümit Allah; “öl! ” diyor.
Onun için gelir kul!
Büyük lütuf talebelik;
Mümkün ise ol talebe!
Ondan geçer her bilgelik;
Hayırlıyı al talebe!
İlim olsun talebinde;
Yok küfran da bir fayda;
Münkir olma, Mü’min ol!
Bil imanda her fayda!
Münkir olma, Mü’min ol!
Göz kapama şemse sen!
Mü’min olmaz mihenksiz, yoksa sizin yok mudur?
Veyahut ta kıstaslar, binler kadar çok mudur?
Müslüman’ın ölçüsü; Kitap ile Sünnetken;
Başka mihenk aramak, maslahat ve Hak mıdır?
Bir Mü’minde cem olmaz, asla iman ve yalan!
Kizb bir dile yerleşse, olur kalbi bil talan!
Acil rücu etmezse, kazib kişi şu halden;
Kovar kalpten imanı, nihayette o yalan!
Saçlarına kar yağmış, aynalara baksana!
İkinci bahar diye, Hiç avutma kendini!
Şu kısacık ömür’ü, niye vermiş Hak sana?
Sonsuz bahar istersen, güzel yaşa sen dini!
Allah; “korkun! ” der iken; nasıl korkmazsın haktan?
Hem de ondan korkarken, onca Nebi ve veli!
Derhal öğren doğruyu ve uzaklaş na-haktan!
Yoksa sana bilenler; derler inan zırdeli!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!