Sonsuz gençlik var iken; dert olamaz şu yasa!
Sende etme o, zaman, beyhudeye hiç tasa!
Haber sağlam kaynaktan, öyle diyor kitapta;
Duymayana duyurup, müjde edin siz nas’a!
Baki sanır bu ölümlü cihanı;
Şu gafile laf anlatan yok mudur?
Mesken bilir kendisine şu hanı;
Desenize bu yaptığı hak mıdır?
Ne dediysem; “he” demedi sözüme;
Baki varken alemde medet umma faniden!
Çünkü; fani yar, yaran, çekip gider aniden!
İstiyorsan gerçekten, sonsuza dek saadet?
Beri yaşa Allaha engel olan maniden!
Memadali, Memadali;
Niye değil huyun ali?
Onca fırsat verilmişken;
Gel yüklenme şu vebali!
Memedeli, Memedeli!
Madem hayat imtihan ve de ömür kısadır;
Ciddi çalış uhra’ya, son ver artık gaflete!
Dediklerim gerçektir ve İlahi yasadır;
Uyanmazsan acilen, dönüşecek gaf bet’e!
Kesin gayr’dan ümidi, ne var ise onda var!
Ondan başka her kapı; muhtaçlara bir duvar!
Yalnız bab-ur Rahmanda; tüm dertlerin dermanı;
Şu alemde o yazar, ancak geçer fermanı!
Şirk muhaldir ve batıl;
La ilahe illallah!
Batıllar olsun atıl;
Rab bilinsin tek Allah!
Uyarın muvahhidi!
Kim demiş ki garip gülmez?
Kim demişse yalan demiş!
Rab gül derse nasıl gülmez?
O, demiş de kim gülmemiş?
Gülme anı değil şu an!
Dün olmadan şu günün
Kendine gel ey nefis!
Belki bu gün son günün?
Kendine gel ey nefis!
Henüz varken zamanın
Hız kesmiyor mevt-i halk;
Sevkler devam ediyor!
Berdevam da emr-i Hak;
Mümit Allah; “öl! ” diyor.
Onun için gelir kul!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!