Bırak lakin fakatı;
Ön yargısız bir dinle!
Tüketmeden takati;
Lütfen bağ kur şu dinle!
Ecel geldi gelecek;
Bin düşünüp bir konuş;
Hikmet aksın fem’inden!
Gerekince sor, danış;
Tam haberdar ol dinden!
Gevezelik kötü huy;
İmtihanın gereği, küfür olur berdevam;
İnkar devam etse de, zulüm devam edemez!
Şu ikiyle savaşı, sakın kesme der davam;
Yoksa Mü’min Cennete, asla, kat’a gidemez!
Biri dedi bugün bana;
İman yokmuş şunda Hakka?
Ben de dedim o insana;
Evet denir mi hiç na-hakka?
Varsa kulda şayet akıl;
Gücün varken döv demiri tavında!
Tav kaçmışsa ısrar etme savında!
Hak fikir’i sonuna dek savun da;
Yanlışlarda ısrar etme başbakan!
Bir gün olur, miat dolar sonunda.
Yahu nedir bu ısrar?
Var mı bunda bir esrar?
Ettim belki bin tekrar;
Sınavım var sınavım!
Yok, fazladan zamanım!
şiir şuur demekse, hani nerde o şair?
Sen sanatı kim için yaptığını sanırsın?
Hikmet yoksa içinde, şuur olmaz o şiir!
Sanatı sanat için, yaparsan aldanırsın!
Sanat, Sani içinse, hani nerde o ima?
Sakın selam vermeden, alma kulu muhatap!
Söze direk girene; derler bizde bil hatap!
Selam; dua etmektir, evvel, ahir Mü’mine;
Öyle ise dilinde; alsın yerin şu hitap!
Çözmüş çoklar şifreyi(!)
Gayet mebzul mutluluk
Terk edince çok şeyi;
Artı; gelmiş kutluluk(!)
Hiç kalmamış istisna(!)
Sıyrıl artık şu gafletten!
Yeter kurtul ataletten!
Başın dertte betaletten!
Bugün ölsen ne yapardın?
Yıllar yılı aynı tavır!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!