Zamanı Putlayana Şiiri - Mehmet Alper 2

Bir güne sığdırmak sevgiyi ne tuhaf,
Ömre sığmayanı zamana hapsetmek.
Binbir saçmalıklarla hele duyguları gasp etmek,
Özel kılan gün değil, gönül sevdiğini.

Anmak bir an, bir ömür hatırlamak;
Marifet günde ise, neden koparır zaman sevdiğini? Meziyet bir fotoğrafa sığıyorsa,
Boş çerçeve neyin nesi?
Neye yarar beraber doğup ölmedikten sonra?

Bu şiir kutlayana değil, zamanı putlayana.
Bir ömürlük sevgiyi bir güne sığdırana
Somut deliller pazarlayıp sonra kendini soyutlayana;

Madem yetiyor bir gün,
O zaman bu ömür niye?