Ateş kor olur, köz olur, nihayet kül olur;
Dikene “amenna” dersen, her sabahın bahçesi gül olur.
Övünme teninle, mülkünle;
Toprak alır, sel alır, zaman siler,
“El âlem” deme; gür saç olsalar,
Bir gün rüzgârda tel kalır.
Kayıt Tarihi : 10.09.2026 16:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!