Müteessif ruha sebep mihmân-ı dildârım,
Kul işitmez feryâdı; arşı titretir âhü-zârım.
Zevâhiri zümrüt, kalbi katran karası;
Rûh-ı revânımdı, şimdi sergüzeşt yarası.
Leyl ü nehâr kalp yorgun, çöktü dermânım;
Meyûs gecelere gark etti âfitâb-ı cânânım.
Mihnet dolu karanlığın yok merhametten vâyesi;
Toprakta şâd olmak nâ-şâd rûhun gâyesi.
Kayıt Tarihi : 10.09.2026 16:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!