Sözlerin nasıl bir intiba uyandırır, bilmezsin.
Kalemin çok da umurunda olacağını sanmam.
Ağzına geleni yazar kalem, sözler yitirir masumiyetini. Neden hep beyaz sayfalar karalanır, bilmem.
Şu eşiği de geçsem diye cümle kurmuyorum artık. Saçmalamıyorum mesela; gönül isterdi ki diye.
Ah! Hasret.
Hiç öleceğim yoktu.
Kurmaca hayatta hayal kurmanın anlamını bilmezken.
Kayıt Tarihi : 10.09.2026 16:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!