Zaman Şiiri - Mehmet Alper 2

Çıksam dağlara, bağırsam avaz avaz.
Kır çiçeklerinin başını okşasam,
Nehir yatağını bulsam kaynağından uzak,
Haykırsam saçların nehre düşecek gibi.

Çiğ düşmüş papatyayı teselli etsem,
Selamlasa kainatı rüzgar bir bir,
Her selamda kokun gelse burnuma,
Hayaller mezarımı eşecek gibi.

Bir taş olsam, sırtını yaslasan bana.
Susayan serçe olsam, öpsem avuçlarından.
Zamanın olsam, her anında ben olsam,
Zaman beni ezip geçecek gibi.