Çok güzelsin desem,
Klasik kaçacak,
Seni alır giderim desem,
Adım hayduta çıkacak,
Öperim desem,
Bir sapığın olacak,
Örümcek ağına dolanmış ipim,
Zamansız, ayarsız, çekilmiş pimim,
Ateşli hastalık geçirmiş gibi,
Ben bende değilim, karanlık dibim…
Şöyle bir düşündüm, nedir bu halim?
Ah benim kör talihim,
Kemiğim kırılsa candan sıyrılmaz,
Mayına bassam, ayağım kopar da,
Gövdem ayrılmaz…
Anamdan çırılçıplak doğduğumda,
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
Seni gördüm anladım ki sensiz hiç yaşamam
Bu kalbimi inan ki, ben sensiz asla taşımam
Canımın derdine düşmüşüm,
Düşmüşüm çıkmaz sokaklara,
Sokaklara çıkmam o halde,
O halde tek kurtuluş namaz...
Yakamı bırakırsa zaman...
Aşağıda okuyacağınız yazı tamamen gerçek olup rahmetli babam Muhip Erdener SOYDAN’ın hayatının bir bölümünü kaleme aldığı, ancak babamın ölümünden sonra hatıra defterini okuduğumda öğrendiğim ve olduğu gibi aktardığım trajik bir aşkın hatırasını anlatmaktadır.
ZAMAN
On dokuz yaşında lise öğrencisi, hayatı toz pembe gören bir çağdaydım. Yıl, 1963 başlangıçları idi. Ayla ile arkadaşlığımız bir yıla yakın bir zamandır devam ediyor, gün geçtikçe bambaşka hisler bizi birbirimize görünmeyen iplerle bağlıyordu.
Ah! İki gözüm, sevinçle gülen yüzüm,
Bülbül gibi şakıyan dilim,
Huzur veren iç sesim, bitmeyen nefesim,
Ah! Yerinde duramayan kıpır kıpır eden onsekizlik kalbim,
Benim en değerli vefalı sahiplerim,
Beni bir çırpıda neden terkettiniz?
Aylardan ramazan,
Ağzım kapalı,
Gönlüm açık,
Sık sık karnım acıksa da,
Resimlerine her baktığımda,
Doyarım.
Resimlerine baktıkça içim ısınır,
Ateşler basar, buram buram yanarım,
Tarif edilmez bir duygudur bu,
Yaşatan sensen çekilir be gülüm,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!