Ufuk Nazım Şiirleri - Şair Ufuk Nazım

Yalnızlığın ıssız kıyılarındanım.
Halatının hışırtısıyla ayrıldı,
Son gemide limanımdan.
Son şiiri mide okudum dalgalara.
Bomboş artık limanım.
Denizlere uzağım artık,

Sus sus,
Ne olur sus.
Bak gökten süzülen ışığa.
Özgürlük onların.
Biz damarlarımız,
Ve hava arasındaki basınçla;

Geceden yapraklarla;
Kaplıydı ezgilerimiz.
Bir dal kestik;
O büyük ağaçtan.
Çan sesleri yayıldı geceye.
İnadına bir şarkı tutturduk;

Iste simdi dusdu aklima
Uzaklarda bir yer
Bir Izmir aksami
Belki serin belki sicak
Ama kesin ruzgarli,
Ciwanin sesiyle senlenen

Pencerem;
Karanlığa açıldı.
Ve rüzgar taşıyor;
Gizemli bir fısıltıyı.
Yaprakların fısıltısı bu.
Dut ağacım;

Çırpınıyor mavide;
Kaybolan bir şişe.
Kim bilir neler taşır?
Yüreğinde.

Bir mum söndü,

Kral Sarlin koprusunun uzerinde
Bir adam durur
Bakislarinda saklidir
Uzaklarda kucucuk bir koy
Sanirki guzelliginden degilde
Cocukluktandir unutulmazligi

Sirilsiklamdi saganaginda duslerin
Duslerki sadece guzellerinden secili
Ilik bir urperti ile
Irkilirken bedeni
Varir Eskihisar tepelerine
Dost karincalarla cekirdek yer

Bir devrimcinin flamanca destanini okuyorum
Yeniden can suyu yuruyor dallarima
Uzerime yigilan yilginlik molozlari dokuluyor
Rita El Salvadorda genc bir doktor
Karsisinda fasist rejimin
Gencliginin gucuyle yaninda gerillalarin

Soğuk bir günde,
Kalın bir yorganın altında.
Sabahleyin kalkmak gerekliliğine,
Yorgana daha da sarılarak,
Muhalif bir tavır sergilemek.
Uykunun derinliğinde,