Sadece uzaklarmi dustu icine
Aklinin ozlemlerinin icinde buyuyen
Bu guzel ses bu hos koku
Butun duyularini acan
Seffaf narin doku
Hala duyabiliyorum seni ey ask
Yaşamdan koparılacak
Çok şey var.
Güneşli bir günde
Elmalar
Sarkarken dallardan.
Elbet bize de düşecek
Koca Yusuf
Kır atı yoranda
Ali Ruhşeni dağa çıkanda
Yaman oldu beyler yaman.
Namı diyarları aşanda
Otlar susadi
Bicin vaktidir bak
Irgatlar dizildi siraya
Bilendi uclari tirpanlarin
Blevin gri yuzuyle
Yuzleri kizardi gunun alninda
Mavi bir yas olurum
Yüzünde
Ey dünya!
Mutluluk
Kaçan ne varsa
Onun ardında kalan
Alanlar tutsak kablolarda
Düşünce oynak ekranlarda
Ve herşey doğru sanki
Kalemlerin uşaklığında...
Soluduğum havadan
Ciğerlerime sen doldun
Belki sildin
Sayfalardan çirkinliğini
Ama kirlettiğin
Bu dünyada kaldi izin.
Yolun düşerse;
Nehrin kıyısına.
Dinle nehri,
Ve unuttuğun,
Dost yüzleri hatırla.
Unutulanlar;
Aslinda bitms bir kavgaydi bu
Kendine sacma ugraslar ariyan
Sadece kendi gozunde kahraman
Ve buyuyememis bir cocuktur o...
Pencerelerin ardinda
Yesilin ustunde
Yetisir nesil
Yurek usurken gecede
Seyre dalar bir garip alemi
Bu gok bu deniz
Sıkılırmı acep diye dusunurken




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!