Vuruldu insanın gözleri, evvelinde görmediği uçurumlara
Ne kadar dolsa da ruhundaki esenlik serinlikler ile
Saklanır umudun avcısından yaralarını gizlercesine
Acıya münhasır çığlıkları devrilip yeni bir arzuya defnedildiği vakit.
&
Vuruldu insan düşlerine, hiç göremediği gözlerin derinlerinde
Sürdü atını çok uzaklara kendinden, hissedemediği kanın dans eden siluetlerinden.
&
Tüm arzuları hemen baş ucundan, arzularının sığınağı kendinin dağ yamacında
Tutkuları donup kalmış, yeniliği karşılamayan buzlar diyarında
Güneşin doğmadığı bir uykuda cehennemin dibini boylarcasına
Kefeni dikilmiş, henüz yürekleri dindiremeyen korkunç sancılarda.
Kayıt Tarihi : 28.10.2026 13:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!