İnsan kendi bildikleri hakkında öylesine kaldı ki uzaklarda
Gelip geçici değildir artık onun bu dalgın hâli, göremez de söylediklerinin gerçeğini.
Kendini çizme arzusunu taşıyandır benliği enkaza dönen kişi
Artık boş yere hissettiği, isminde dahi hissedemedikleri.
&
Başkalarının akıl kahramanı olmak yerine
Kendinin hayali dostu olarak kalmaktan mutluluk duyar insan
Kanatlandığından ilk uçurumun kenarında kaldığı vakit
Artık sahibi sayılmaz hislerinin, bir yabancı adına zoraki hissettiklerinin.
&
Bir fısıldamanın sevimsiz tezahürüdür insanın söyledikleri
Ve bir dengesi uçuruma takılarak sallanan, kendinden aşağılara bakmaya korkan
Düşünmekten hissedemediklerinin, kurban ettiğinden masumiyetinin
Ve harici, düşünerek geçip giden günlere karşı tarifsiz özlemi.
Kayıt Tarihi : 8.11.2026 23:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!