Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Herşeyinizi almalarına izin verin.
Kimliğinizi,sesinizi, sözünüzü,malınızı mülkünüzü gerekirse tüm ömrünüzü.
Ancak öz mutluluğunuzu asla!
Çünkü öz mutluluk olmadığında artık hiçbir kimlik giydirilemez üzerinize.
Hiçbir söz anlatamaz ve hiçbir ses dile getiremez olur sizi.

İnsan sonsuz bir yoldur yollar yürünür yürümeli yol alan.
Düşünceye yol alan düşüncenin yolu olur.
Düşüncenin içinden ulaşmak kendine,yaşamın içinden vardığın değil,
öz varlığın zirvesidir.

İnsanın öz varlığı, tüm dünya hazinelerinden üstündür.

Tutsaklığı düşüncelerine zincir vuranlar yaşar özgürlüğü ise ruhuna kanat takanlar.
Ancak gün olur ki bir an düşüncesiz kalmak gerçek özgürlüğü tutsaklaştırmaz. O anki yeni bir düşüncenin varolmasıdır ve zamandır kırılır zincir, özgürlüktür yeniden kendini yaşayan.

Hayatta dile getirilemeyecek hiçbirşey yoktur.
Yeter ki yürekten duyulabilsin.
Herşey bir anlatımda anlam bulurken görüşümüzden ise mana kazanır.
Çoğu kez olumsuzluklarda bulunabiliriz ancak olumlu düşünmek,
olağanüstülüğü oluşturabilmektir.
Özgürlüğün türküsü kendine tutsak kalmadan duyulabilir mi?

İnsan, insanlığın gözlerine baktığında bir yaşam görecek.
Yaşam biraz göreceli, bir görüşünden bin nefes duyacak.
Duyuşu, görüşünden derin olduğunda bir solukta kendini bulacak.
Bir andır yaşam, ve bir duyuş anı görebildiklerinin ötesinden.
Çoğu kez kendidir görmediği gözünün içinden akan yaş zaman.
Zamanın görebildiklerini yaşar gibi akar tüm görülenler.

Özgürlüğün büyük olmalı ki aşabilmelisin düşünceyi.
Bir düşünce dahi tutsaklıktır düşünmeye.
Özgürlüğün, düşüncelerinden büyük olmalı.
Düşünceler, özgürlüğün büyüklüğünden özgürleşebilir ancak.

Özgürlük ruhumuza sürülen bir duyuştur.
Ruhumuz aydınlıktaysa özgürüz gerisi bir loş ışıktır görülen.

Kalpten konuştuğun an zaman anlamını yitirir.
Sizi duyan, duymuştur sizin onu duyduğunuz bir duyuşla.
Kelimede kifayetsiz kalan anlam ise anlamaktır.

İnsan nice zamanları bütünlüyorda ayrı kalıyor her anına.
Ayrılıktan dem vurdukça gönüller
kavuşuyor içten bir ayrıcalığa.
Anlatmalıydı diyor oysa bazen.
Düşündüğünde; anlıyorsun kelimenin derin hacmini.
İçinde nice anlamlar gizleyen her bir anlatım,