Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

İnsan düşüncelerini izleyendir.
Ve düşüncelerini izlemesini sağlayan,
her izde kendini bulmasına ve o'na ulaşmasını sağlayandır Allah.

Gerçek mutluluk varlığın onu varetmesidir varlığından.
Varlığının gerçekliğine dokunmak en büyük mutluluktur.
Yaşama dokunmak duyuştur.
Dokunur gibi içimize çok şey.
yada
İçimizden çok şeye dokunur gibi.

Mutluluk kuralsızca oynanan bir oyundur.
Kurallarla oynayanlar mutluluğa ulaşamazlar.

Ne çıkar gündüze çıkmasan? Güneş kalbine doğdu ya!
Ne çıkar gökyüzüne ermesen? Eren günyüzüne dokundu ya!
Ne çıkar erişilmez denilse? Erişilmeyen özlemlere erdirdi ya!
Ne çıkar talan,saman edilsen? Düşünce tortusu erimez ya!
Ne çıkar acılarla harman edilsen? Huzura büyüyen alev sönmez ya!
...Ne çıkar iğreti söz denildiğinde? Cümlede sözden öte özsün ya!

Aklımın dur dediği yerlerde saflık timsaline rastladım.
Ki o, en görkemli hazineyi sunuyordu şuursuzluğuma.
Şuursuz saf bir akılla anlam idraki yansıyordu kalpten.

İnsan ne kadar karanlıkta kalırsa kalsın;
Ruhuyla görebiliyorsa eğer, duyuşuna mutlaka ışık yansır.
Çünkü bir insanın ruhu ne kadar aydınlıksa, etrafında bir o kadar karanlık vardır.

Allah şah damarımızdan daha yakındır bize. Yılan sokup zehirlese yılan yılandır yine. Şah damarımıza hayatı veren Allahtır. Can eksilir mi zehirden damarında varsa panzehir?

Şüphesiz ki dünya perde boyutudur.
Şüphesiz ki sen düşüncelerinde sonsuzsundur.
Düşüncelerine sarıl, perdeyi arala...

Bir şiir yansıttığında geceyi, gece şiirle aydınlanır. Rivayet gerçektir bilen için, gecenin içinden güne ulaşılır.

Yazılan herşey gerçekliğiyle yaşayacaktır.
Çünkü yaşam bir yazıdan ibarettir.
Bir 'ol ' emrine hitaben işlenen oluşumda
kalpten bir olgu bulabilmektir kendinde.
Derin bir manaya bırakmak kendini
anlayabilmektir içten içe.