Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Yaşasam maddede, maneviyat beni kuşanır.
Yaşasam maneviyatta madde toz olur gözümde.
Yaşasam madde ve maneviyat ötesinde?
Hayat işte, o an hayal ötesi ruhumu kuşatır.

İnsan belirli kelimelerle yaşama varolmuştur.
Bu kimi zaman hayata yansır, kimi zaman içimizde yakarıştır.
Oysa Allah (c.c) tüm kelimeleri kuşatmıştır.
İnsan öz bir sükunete varınca, düşüncede bir anlama ulaşır.
Allah'ın (c.c) hükmü ise tüm kelimelerdeki düşüncelere,en son noktada ihsan eder.
Çünkü o bilir her söyleneceği henüz söylem olmadan.

Maneviyatta bulunmayan düşünce yalnızca maddeye esirdir.

Gerçek bir ifade, aşkta sözsüz bir duyuştur kalpten.
Gerçekliğe bir ifadeden aşk, La makamında lal'e hal olur.

Soruyorlarsa sana o kim?
Gördüğümdü de ancak görebildiğim değil.
Çünkü gördüğün senindir, göremediğin değil.
Bakma göründüysem bir an, görmen için değil,
görünüşte, görünebilmem içindir.
Görüntü, bir görüş olabilir ancak asla iç gözlem ve duyuş değil.

Hiç sönmeyecek ateşlerin içindedir aşk dediğin.
Aşk yanar ama yakmaz yanan aşktır ancak.
Ateşlerde toz duman olmadan savrulmaz kül.
Kül olmayan yerde ateşte bulunmaz.
Külllerin arasında olmalı ateş.
Kül olmadan ateşten söz edilmez.

Kader; bir ateşi küldür yanan ve sönen.
Buyüzden Küllüyen aldanış savruluştur varlık.
Aşktır; kün feyekün bilmek.
Buyüzden küllerin içinden dirilmek.
Buyüzden küllerin içinden güle dönüşmektir.

Uzaktan sana bir gün gibi görünüyorum.
Görmek isteyene sonsuz.
Görebilene ise zaten gözükmüyorum.
Gördüğünün kendisi oluyorum.
Neydi görünen? aşk mı?
Benim gördüğüm,gördüğümün gördüğü, kördüğümdük göremeyene gözlerimizden.

Bir düşünceyi yürekten okumakla başlar kendini yaşamak.
Bir düşünene hükmedilebilir ancak 'bir düşünceye ' asla!

Kendimizi ilk bildiğimiz kimlikle değil, kimliğimiz kimsesizliğimizdi kimliklerin içinden. Kim-ses-sizliğimizdi.
Sesimiz sizindi kimliğimiz, sesimiz sizinde kimliğiniz.
Milli bir duyuş,Egemenlik bir kimlik, Bağımsızlık şiirdi kimliğimizle bütünlenen.