Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Oysa insan bulursa kendi düşüncesinin ışığında yaşamı.
Yaşam nasıl yön olmaz ki ruha?
Sonsuzluğun sayfasına dökersen içini için sayfa sayfa bir hal alır.
İnsanın gerçek özgürlüğü kendi ruhunun özünde daima bir özdedir.

Düşünce ile yazılan ve kalple akan yazılar ayrılır. Bu yüzden bazı sözler düşündürür, bazıları ise düşünmeden kalbe hitap eder.
Düşünce ve kalbin ötesinde sözler vardır ki; sadece ruhumuza işler.

Sözden öte, özümüzdür daima herşeye yansıyan.
Senin söylediklerinle,bizim hissettiklerimiz bir değildir.
Çünkü biri manevi duyuş, diğeri maddesel dünyalık oluşmadır.
Dolayısıyla, senin söylediklerinin parçalarını birleştirip
bu dünya da genişletebilmen mümkün değildir.
Ancak söz, öz olabildiğinde dokunuş daima gerçektir.

Okyanus, bir söz deryasıdır ve üzerinde ki ışıklardır söze anlam katan.
Dalgalar boyu sözlerde hasıl olmak, iç kıyılarda dinginlemektir kendini.

Kendimizi yazıya verdiğimizde yaşamı okuyor,okudukça,
hissettikçe öz anlamı, yazıdan yazgıya dahil oluyoruz.
Derin bi yazgıda ömür tamamlıyordu dokundukça kendimize bizi soluksuz.
Buyüzden derin bir sükunetti sesin özü.
Duyabildikçe kendini içten, söze bütünlenen suretti sessizce anlaşılan.

Gönlümüzden geçenler gelseydi dile,
zaman anlamını yitirirdi sükütun nabzında.
İnsan geçmişi ve geleceği aynı anda yaşar
Çünkü insan değil ulaşan, zamandır içinden ulaştıran.

Oysa o kadar çok kifayetsiz kalan şey var ki sözde.
Nasıl dile gelir insan ve o sözün özünü gerçekte yaşamadan?
Yani yaşam sözde değil, sözün özündeydi yaşanılan.
Ve suskunluğa ait içten bir nükteydi duyulan.

Sese ses değerse ses olmaz.
Suskunluğun en derin duyuşu olacaksın ki
ses, yalnızca senin duyuşunla ses olabilsin..

Allah (c.c.) yaşamı ve varlığımızı ruhumuzu yaratıp yaşama yazandır.
Öyle duymalısın ki kendi kalbinin cümlelerini,
okuduğunda yürekten en anlamlı cümle olabilmiş olmalısın.
İlk önce kendimize sonrası zaten tüm yaşam yazılan daima okunan dokunulan gibi içimize.
İnsan daima kendi değeriyle huzur bulabilir.
Çünkü kendi değerini görebilen yalnızca yürekten duyabilendir.

Öyle sözler vardır ki söylesende söze gelmez anlatılan dinleyebileceğin.
Öyle suskunluk vardır ki ses olur yüreğinle duyabileceğin.
Söz olur suskunluk tüm sesler susar.