Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Yaşamak an misali serin umudun güneşi altında,
kendine dönük içte bir huzur ve tükenmeyen inanç ile zamana baharı ç'almak gibi.

Bu dünyanın hırsına ve kibrine kapılanlar
aldıkları nefesin dahi emanet olduğunu düşünmezler.
Önemli olan yaşarken aldığımız nefes değil,
o mutlak verilecektir.
Asıl önemli olan, verdiğimiz nefeste yaşam bulabilmektir.
Yaşama aldığımız nefeste hiçliği bulup

Önemli olan öldükten sonra değil,
Yaşarken bir insanın ruhuna dokunabilmektir.
Önemli olan yaşayan surette yaşamak değil,
Yaşam olan surette yaşama erebilmektir.

Yaşama yansımak bazen öyle tezatlıklarla doludur ki,
küçük ve sıradan olan herşey
büyük ve değerli olan herşeyi gözünde küçümser.
Örneğin evrende küçük bir nesne belki güneşi hissetmez.
Ancak varlığının gölgesine daima onunla dokunur.
Varlığı, varlığına hissettiren daima güneşin ışığıdır.

Hayatta bazı gölgeler kalbe öyle bir ışıktır ki;
Varoluşunuzun sonsuz görüş ifadesidir.
Ve yalnızca kalbinizin aydınlığına zuhur eder.
Düşüncenin ışığıdır daima yansımalarda etkileşen.
Bazı aydınlık vardır ki boş bir etkeni çevreleyen
etkiden öteye asla geçmez.

Yaşam için, en güzel şey onu olduğundan öte
kendi içinizden bir yaşam katarak yaşayabilmektir.
Çünkü o noktada hayat gözlerinize dirilir.
Ve kalbinize kendi içinden ayı bir yaşam katar.

Bir yazıyı anlamak için sözlerde ki anlamları değil,
duygularda ki anlamda kendinizi bulabildiğiniz an,
dahilsinizdir anlam ve anlamlaşmak için.
Bir yazı ışık olabildiğinde yolunuza,
ne kadar çıkmazda olsa karanlıklar,
aydınlık, ulaşacağınız yöndür aynı duyuşta buluşmak için daima.

Yaşamı izlemek,yaşama bütünlenebilmektir.
İzlediğin gizlerde bulamazsın belki kendini,
ancak bir bakışın izinde yaşama gizlisindir..

Varmışsın gibi değil, varlığı bildikçe varlığı bildirenden.
Varsayımlarda değil, varlığın birliğine dokunur gibi.
Kendinden arınıp bulur gibi kendini kendinden ötede yaşamak.
Bir eden varlığı birimsiz bulduğunda ve kendini kendinsiz.
Bir kendin varolur ki düşünce ötesi.
Varolabilmenin anlamı yaşam varlığına dokundukça anlamlı.

Hayat sanattır. Yaşamak sanatı varolmaktır.
Yaşamak değişime olanaktır.
Yağmur hayatın gözyaşları, toprak canıdır.
Candan süzülen gözyaşları yeniden yeniliğe, gerçeğe, bilince ve sevgiye oluşmak oluştukça çoğalmaktır.
Yüreğin iç sesi hayatın kendisidir ki yine sanattan dışa yansıtmaktır.