Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Bazen dünyaya doğmak, yaşamı kendi kalbinden doğurabilmektir.

Aramak ne zor herşeyde kendini.
Yaşamak ne hoş bulduğun herşeyde kendini.
Anlam çıkarmak herşeyden, herşeyin kendisi olmak ne hoş.
Tek anlam olmak herşeye, ne zor herşeyin içinde.

Bazen yaşayacakça değil, yaşanacakça yaşayacaktır insan.
Düşünceler aktıkça biz okuyoruz zamanı.
Zaman bizi okuduğunda, yaşıyor tek bir an.

Doğrudur umuda yol aldım ben.
Ancak kendime ulaşmak içindir tüm yolculuğum.
Tüm yollardan geçtim ben.
Ancak düşüncenin yolunda yoruldum ve duruldum.
Şimdi huzurum; umudumun ışığıdır ulaşılan tenha semalardan yansıyan..

Taş dahi toprağa hasrettir ancak içinden z'emin olmak için.
Bağrında nice heyelanlar olurken tevazu baş dönmesidir.
Ancak yine zemininden emin yalnızca kendini bilmek için.

Zaman öyle olmalı ki yaşanmadan tüketmeli.
Yaşanmışlığa ermeli ve tükenmişlikten dirilmeli.
Yeniden başka aşmalı aşkla.
Zaman yaşanmadan tüketmeli ve yaşamış gibi asla tükenmeden.
Daima yaşayacak,yaşatacak ve yaşanacak gibi.
Zaman kendinde bizi tüketmeli tükenmişlikten dirilmeli.

Akıp giden duyuşlarda tek bir damla sonsuzca diriliştir aynı anda kalpten.

Gözyaşı içe ait değildir.
Dış bir yansımanın ve düşüncenin eseridir.
Öze değip, yine o içten dışa yansır.
Bakışınız,sizi daima iç duyuşunuza iletir.
Oysa içten görülen, ne kadar duyuşlarda kalsada kifayetsiz
İçindeki gözyaşları kelimelere oldukça dahil,

Bir nokta yalnızca cümlenin sonunda bir anlam ifade etmez.
Gerçekte her cümle, bir mana ifade edebilmek için tek bir noktayla başlar.
Aşk kendine uzak düştüğün çekimde yakınlaştırır kalbe.
Kendimizi bulduğumuz nokta hep bir duyuştan sonra
bizi bize noktalar.

Ölmek; aşkla huzura gömüldüğünde güzel.
Göğsünde bulduğunda gömü kavuşunca haktan aslına değerli.
Kalbimizde gömülü hazin'elerle yaşamak,
hazin hayatın içinden kalbimizde gömülü bir hazinedir sevgi
birbirimize kalpten el sürdüğümüz.
Değerler vardır sevgiyle,sevgiden ulaştığımız.