Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

İPEKSİ YALAN

Nasılsın demek adettendir, hep dilin ucunda durur
Çengele asılmış, meşin bir torba gibi
İçinde, işe yaramayan, iki tane tüylü sözcük
Otomatik, hazneye sürülmüş bir fişek misali

Yalan yalan yazılar, tomar tomar belgeler
Gölgeden slüetler, dile gelen gölgeler
Burada görünenler, yalnız isim ve resim
Resmi geçit orada, oradadır merasim

ISLAK TERENNÜM

Sene-i devriyesi, yine aynı yerdeyim
Yine bir akşam üstü yine eylül bir pazar
Aynı gün aynı saat ve aynı kederdeyim
Ne söz kifayet eder ne de bir kalem yazar

İŞPORTADA SATILDIM

Kıyıdan ve kenardan, sağdan, soldan, ortadan
Dilim dilim dilinip, satıldım işportadan

Her parçam ayrı düştü, bir fahişe eline

İŞTE BÖYLE

Muğlak ifadelerin içindeki giz
Virgülle yamalanan bir iç çekişin paramparça kumaşı
Hiç bir tesellinin iğne, hiç bir umudun iplik olmadığı lüzumsuz bir şey
İmgelerle nefes alan

İSTİĞFAR/NAMAZ/NİYAZ

Bu gün taze bir şafak beslerken kurdu kuşu
Rindane bir huzurla, erken uyanacağım
düzlüğe varmak için, tırmanıp son yokuşu
Sicim sicim ter döküp, hamde boyanacağım

İTİRAFIM EFENDİME(sav)

Kafamı boşalttım ben, ne düşünce ne fikir
Aklımı silkeleyip bırakmadım tek zikir
Beynimi yıkayarak, pakladım masivadan
Zaten benden değildi, ruhuma bulaşan kir

Kızıl kızıl şuleye gark oldu pervaneler
Dışı yeşil görünür, içi kızıl haneler
Akıllılar delirdi, akıllı,divaneler
Uyduruk arzularla, en kaçık bahaneler

KADIN

Hayatın anlamı, varlık sebebi
Tefeyyüz çeşmesi, lâ-yuhsâ debi
Babanın onuru, zevcin edebi

Ne kıraat ne kahve, yermeyi demleyen çay
Gençliği vuran deprem, orta yaşı kıran fay
Bilmeyen çok bilmişler, ülkeyi kurtarmakta
Ellerinde uçurtma, ayaklarında kaykay

Kimi düzen devirir, hınç alır kana kana