Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

HEY AN KARA AN KARA

Ey! An kara an kara
İçindeki can kara
Damardaki kan kara
Beyindeki zan kara

İslam kıyafetiyle, Mekke de ashabı fil
Skolastik müslüman, gökten bekler ebabil
Adamlar çoktan kurdu, ebabil ordusunu
Teneşir müslümanı, modermizmde sersefil

Devlet malı sınırlı, ne denizdir, ne sonsuz
Evreni versen doymaz, buna göz diken domuz
Kimi zaman bir kefen bile nasip olamaz.
İnsan, yavaş eriyen, şuurlu bir parça buz

HEBE. 49.

Gülzarımın ırzına göz dikmişti üç tâli
Irzını hiçe sayan üç devşirme ahâli
Aldıkları her nefes bir canın ölümüydu
Kaç cehennem aklar ki böyle ağır vebâli

HEYBE ...57...

Dişin ağrısı gibi yine azdı kefere
Kapılar aralanıp yol göründü sefere
Afrika'dan Asya'ya, Çin'den anadolu'ya
Mukaddes görev yine yüklendi her nefere

HİCİVİ HİCVETTİM

Hiç kıskanma arkadaş, erime azar azar
Her gönül ayrı işler, her kalem farklı yazar
kalbin arşı kağıdın ,münbit topraklarında
Kimi gül bitirirken, kimi kökünü kazar

Nedirki sendeki giz, öyle kırılgan halin
Yakıyor yüreğimi, ızdıraplı melalin
Dilin lal kesilsede, yüzündedir celalin
Içimdeki dürtüler, sebebini sor diyor

Hayat çelmemi taktı, nedir ki onca elem

Bırak, içimdeki sen, rüyamı sana sorsun
Doldurdun her yerimi, bir yerde bana bırak
Bırak, bu kabusları azıcık hayra yorsun
Tozpembe hülyalarım, vuslatın kadar uzak

Sükuna demir attım, halini dingin saydım

Kanatlanıp uçamam, ne meleğim ne peri
Etten ve kemiktenim, benimde canım acır
Bazen beni dinlemez içimdeki serseri
Beynimde paslı çivi, yüregimde muhacır

Asi, mor duygularım sele dönüp azıyor

İHTİYAR
Aşarken hayat kanyonlarını
Anlamın derin vadilerinde yürürken öze doğru
biraz kırgın biraz sitemkâr biraz yılgın
Alnında, firuze gözleri donmuş bir nehir gibi mat, mavi
Kim bilir, aklı hangi açmazın zorunda