Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

Nice kavim yok oldu, nice han nice palas
Faniliğin omzunda ünvanlar ağır kalas
Ne can bundan kurtulur, ne vicdan bundan halas
Fikrimde ve zikrimde, şükrümde ol efendim

Ünvanları yok ettim, ne sultanım ne giray

ELVEDA
Bazen, dünya küçülür, küçülür, küçülür de
İçine sığamaz ya, insan
Orduları, buzguna uğrayan bir kral misali
Şecaati, şeamete tebdil etmiş
Kendi tahtına karşı diz çöken biriyim artık

Okültist cemiyetler, ezoterik örgütler
Kudurmuş bir ur gibi sardılar bünyemizi
Menfaati önceler, arsızlığı öğütler
Erdemsiz bir hayata esir ettiler bizi

Kopyalanmış hayatlar akmaktadır bitevi

Çiçeklenir viraneler
Dile gelir efsaneler
Kanatları nurdan teşkil
Yeşil uçar divaneler

Kaystan çıkıp mecmnundurlar

İlencim bir çürük diş, ağzımda sabitlenmiş
Tıpkı ilk günkü gibi kalır yerli yerinde
Kapılar senden gayrı tüm beşere kitlenmiş
Tek, yazıldın okundun, ömrümün defterinde

Senden kaçamayınca, kendimden kaçmak için

Rehavet sardı beni, göz kapağım düşüyor
Rüyam arayıp dursun, mazide izlerini
Yıpranmış çerçevemde, eski resmin üşüyor
Donmuş dudakların mat, saklıyor gizlerini

Hangi tarafa dönsem yüzün hep bana dönük

ESMER KIZ

Ben köylüyüm esmer kız
Çocukken oyuncağımı çamurdan yapardım
Daha sonra evimi
Bağdaş kurarak yer sofrasında otururum

Tutmuyorum artık ben ayrılığın yasını
Bedenler ölse bile ruhlar baki kalacak
Nebilerden öğrendim aşkların en hasını
Hangi zından Zelhadan yusufunu alacak

Ne atomda çelişki ne de uzayda tezzat
Sanaatça en küçük büyükten daha büyük
Kuarkı ve helyumu ardınca rabt etmişse zat
Nutfeyi damlacıktan hangi fen eder azat

Bedenim çürüse de,hayat denen kafeste
Hala sevdam turfanda, her hatıram berceste
Gördüğüm her varlıkta, işittiğim her seste
Seni görür duyarım, kör sağır olsam bile

Duyularım kapalı, yok açacak çilingir