Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

Şöyle gel papağanım, azıcık söyleşelim
Söz soğan kabuğudur, açalım birer birer birer
Herkes deşer birini, birazda biz deşelim
Ucu bizde başlarda, sonu meçhule gider

Önce sana nasihat, sözümü iyi dinle

Küçücük bir ekranda hayat öldü belliki
Ceset, yerinde enkaz, ne ev kaldı, ne yuva
Ruh cesetten çıkalı kümese daldı tilki
Çoraklaştı hayatlar, fareye kaldı ova

Fağfuri tabak fincan, mutfakta yığın yığın

Elimde, ayağımda, bir ömür, parmak saydım
Zırrdeli olduğuma, altmış yaşında aydım

BEYAZ YAKALI NUTUK
Siz, d/eğerli şehrimizin acuze insanları
S/aygın hemşehrilerim
V/atan, sizinle g/üçlüdür, sizinle p/ayıdardır
Sizinle iftihar ediyorum
Mustafa Kemal ne demiş?

Kanatlanıp uzaya uçunca yediemin.
Ayaklarım altında dağıldı sahte zemin

(BENCE, YEDIEMIN VASFINI TAŞIYAN MELEK STATÜSÜNDE)

Ben kırık kalemlerin gözü yaşlı şairi
Ben yıkık alemlerin sözü soluğu piri

Not. 1.Mısra : duyguları bastırılmış, dışlanmış, kâle alınmayan.
2.mısra: kalbi kırık, yarı yolda kalmış, değerleri elinden alınmış. Kendi iç aleminde yıkık, virane

Hayat dediğimiz şey bir sahnelik bir oyun
Baş rollerin savaşı ak kuyun kara koyun

Çim yeşili gòzlere bağlandı bütün ati m
Zamanı geri sarıp çalışır kol saatim

Not:  Mazi ve müstakbel biribirini tamamlarsa hayat bir anlam ifade eder; dedim ki, bu notun da şerhe  ihtiyacı olduğunu gördüm, vesselam

Gönül, elden çaldıysa pasaklı meteliği
İşte tam da orası zurnanın zırt deliği

Not: para cüzdanda mı, vicdanda mı diye.
Gönül, malı kendi içine alırsa kişinin özgüveni artar. Ama her hareketi sırıtır. Gönüllerden afaroz edilir. Sadece sünni gülüşlere aldanır,
Kendi gerçek değerinin bittiğini anlamaz.

Mademki rüyalarda ayaksız koşuyorum
Beni yoran maddeyi üç talak boşuyorum