Sükût Şiiri - Asssiya

S ü k û t

ᥫ᭡。𓅪

........................................

Küçük umut kırıntılarıydı

beni sende tutan.

Her sabah yeni umutlarla

uyanırdım uykusuz gecelerden.

Kendimce yeni sebepler bulurdum

sende kalmak için.

Sana olan sevgimin

hiçbir lisanda yoktu tarifi.

Bazen babam gibi severdim seni,

ürkek bir çocuk gibi

korunmak isterdim.

Heybetli ellerini

saçımda hissederdim.

Bazen de annem olurdun,

şefkati arardım gözlerinde.

...

Karanlık ve dar sokaklarda

gölgeni arardı gözlerim.

Her şiirde her şarkıda

seni bulurdum kendimce,

ve hayalini kurardım saatlerce...

Bazen gülüşün,

bazen tek bir bakışın,

kimi zaman da sıcak bir dokunuşun

gelirdi aklıma.

Heybemdeki seni, Toprağa Yağmura

gökteki kuşlara anlatırdım

ama bir tek seni sana anlatamazdım...

...

"Keşke" derdim, "Ah, keşke..."

Sadece tek bir an

ya da tek bir saniye

kendini benim gözümden görebilse...

Anlar mı o zaman ne kadar sevdiğimi

ya da canımın ne kadar yandığını?

Sana uzanan ellerim hep havada kaldı,

müsaade etmedin kalbine dokunmama.

Yalvarırcasına

gözlerinin içine baktım,

beni hiç ama hiç görmedin.

...

Sen de seversin diye çok bekledim.

ama olmadı, sevmedin.

Senli kurduğum hayaller hep yarım kaldı.

Kaç kalp ağrım varsa heybemde sakladım.

Yuttum, sindirdim yokmuş gibi davrandım.

Yüreğim kan ağlarken

ben hep sana tebessümle baktım.

Bir zamanlar bahar sanıp

açtığım çiçekleri seviyorsun diye,

rüzgâra göğüs gerdim.

Ama ne yazık ki

kuruyan dallarımı görmediğini

geç anladım.

Ne bileyim işte,

şurda burda bir umut kırıntısı aradım,

çorak toprağa yağmur bekledim.

Oysa Güneş çoktan batmıştı üzerimden,

ben hâlâ gölgeni aydınlık sanıp

bağrıma bastım.

"Sabret" diyordum,

"Sabret Kalbim az daha Sabret..."

...

Sevilmediğimi kendime itiraf etmem

hiç kolay olmadı.

İçim yana yana kabullendim her şeyi.

Seni beklemek, durakta durup

hiç gelmeyecek bir yolcuyu

gözlemek gibiydi.

Hakkım olduğunu düşündüğüm her şeyin

hakkım olmadığını öğrenmem

senelerimi aldı.

Sahi düşünüyorumda,

hâlâ sevenin, bir zamanlar sevende

hakkı olur muydu? Bilmiyorum...

...

Aklımda bunun gibi

nice cevapsız sorular var.

Şunu da bilmiyorum,

Cevabını bildiğim soruların

peşinden gitmek mi?

Yoksa tek taraflı sevdamı,

kafesten bir kuşu özgür bırakır gibi

azat etmek mi?

Hangisi daha çok acıtır canımı?

Aslında ikisi de aynı yola çıkıyordu,

sonuç yine ayrılık.

Hangi yoldan vardığım ayrılık

öldürmezdi beni?

Hangi son,

yeni bir başlangıç umudu olurdu

sızlayan yüreğime?

Sonuç olarak bitmeliydi

ve doğru olanı bitmesiydi

Ve sonunda bitti.

........................................