Siyah Beyaz Şiiri - Asssiya

Siyah Beyaz

ᥫ᭡。𓅪

........................................

Ölüme ramak kala tanıdım seni.

Kırık kanatlı bir kızılgerdan gibiydim.

Sesini ilk duyduğum andan itibaren

tutuldum sana.

Gökkuşağına benziyordun;

biraz siyah, biraz beyaz,

biraz da kırmızı...

Tanıdıkça seni her rengini sevdim,

baş tacı ettim.

Siyaha büründüğünde,

sesin zihnimde çınlayan

çığlıklar gibi düşerdi geceye;

yüreğimin

bam teline dokunur sızlatırdı.

Ne zaman beyaza dönse yüzün,

bir kuş hafifliği dolardı içime,

bulutların pamuk kollarında

uçururdun beni.

...

Gözüme çok farklı geliyordun,

karanlık dünyama güneş gibi doğmuştun.

Sinirinle, öfkenle, huysuzluğunla

seviyordum seni Adam.

Sevgi zaten sevdiğini hatalarıyla,

eksikleriyle sevmek değil mi?

Sen de beni hatalarımla sevemez miydin?

Seninle geçiremediğim her saniye

bedenimde binlerce

bıçak yarası oluşuyordu.

Sonra yine sen

kanayan yaralarıma tuz basıp

merhem oluyordun.

Bir insan daha kaç darbeden

sağ çıkabilir?

Söylesene,

ey kalbimde liman kuran zalim!

...

Ben ayağa kalkıp güç topladıkça

sen tekrar tekrar beni katlediyorsun.

Söylesene, kalbimde saltanat sürdüren

yeni devrim!

Neden bana bir günde,

bir derviş edasıyla

dört mevsim yaşatıyorsun?

Söylesene rotasız seyyah;

hangi orduyu aldın da

yeni devrimlere ant içiyorsun?

Kalbim zaten avuçlarında,

neden beni oradan oraya savuruyorsun?

Gelişinle ruhuma can veren sen,

gidişinle katli fermanıma

imza atıyorsun...

...

Yüreğim, her an

patlamaya hazır bir volkan!

Söylesene siyah beyaz Adam,

neydi katlimi sana helal kılan?

Neydi beni kalbinden söküp atan?

Şimdi bana "Ayrılığa alış" diyorsun

öyle mi?

Hangi ayrılık

beni senden uzak tutabilir?

Hangi ayrılık

kalbimden seni söküp atabilir?

Hangi ayrılık, söylesene sevdiğim?

Hangi ayrılık?

Söylesene iki Gözüm, hangi ayrılık.