Mahzen Şiiri - Asssiya

MAHZEN
ᥫ᭡ 𓅪

........................................
Gölgenin karanlığa düşüp kırıldığı,
vakti geçmiş bir gece yarısı,
Işığın unuttuğu mahzenlerde
kendimle birlikte bitirdim seni;
Sen tahtında gururla uyurken,
ben sessizce kırdım kalemini..
...
Ve şimdi kapını çalan
o tekinsiz rüzgârla giren
buz gibi fısıltı;
Mahvettiğin hayatımın ahı mı,
yoksa vicdanının
son haykırışı mı;

...
Sor kendine;
Seni asıl öldüren kimdi:

...
Tetiği çeken mi,
yoksa
çoktan ölen mi?

Şiir: @asssiya ᥫ᭡。𓅪