Ebedi Sürgün Şiiri - Asssiya

Ebedi Sürgün

ᥫ᭡。𓅪

........................................

İnkâr etme ne olur,

Gözlerinde hâlâ o son veda.

Sanki dün gibi, sanki daha demince.

Hangi rüzgar savurdu bizi bu hasrete,

hangi cümlede kırıldık,

dilden dökülünce?

Yalan deme sakın, boşluk arama.

O eski şarkılar sızlıyor hâlâ yüreğimde.

Çağlar boyu kaçsan da ufuklara,

ikimiz de biliyoruz sevdiğim;

gidişler nafile,

ayrılık da sevdaya dâhil,

bir ömür boyunca...

...

..

İnkâr etme

Gözlerindeki o derin sızıyı.

Yılların silmeye yeltenip de silemediği,

Kalbimin en yumuşak, en kırık yanını.

Söyle bana sevdiğim,

birbirimizden başka

kimimiz var ki geride?

Bir rüzgar esip de değdiğinde tenine,

gitmiyor mu ellerim,

hâlâ dokunur gibi saçlarına?

Diyorsun ki unutulur, silinir zamanla;

Hangi zaman silebilir

hasretinden kalan çizgileri?

Göz kapaklarımda kalan o saklı hayalini,

ve avuçlarımın içinde sızlayan tenini...

...

..

Şimdi rüzgar üşütürken omuzlarımızı,

kimsesiz bir boşluk kaldı aramızda.

Oysa hatırla suskunluklarımızı,

nasıl da erirdik tek bir bakışta.

Bırak şimdi dünü yarına boyun eğmeyi,

Aynaya baktığında gördüğün benim oysa.

Kolay mı sandın,hasretle

yoğrulup da durulmayı.

İnkâr etme, kabul et;

ikimiz de tutsak kaldık

bu ayrılığın sancısında.

...

..

Bir varmış gibi başladık,

şimdi iki yabancı.

Ne bir veda, ne son bir bakış...

Biliyorum, imkansız

artık geri dönebilmek,

ama kalbimizde ukde kalan

bir şeyler var hâlâ.

Diyorsun ya, "unutulur,

silinir zamanla"...

Hangi zaman siler ki

tenime dokuduğun izleri?

Kandırma kendini, kandırma boşuna.

İnkâr etme ne olur,

bak gözlerimin içine;

Yıldızlar sönse de göğün altında,

uzaktan sevmek düştü payımıza,

Ebedi bir sürgünün sancısında.