Hep aşka yazdı kalemim, Aşkta kaldı yüreğim. Aşkın karanlığı çöktü yine, Sükûta vardı yüreğim. Olduğum hâli arz ettim âleme, Gayrı ne kaldı ki söylemeye? Gizlerden sızdı, düştü dillere, Sükûtu hâl kıldım vebalı bedenime. Gören gözüm, duyan kulağım, Gel yârim, hâlinle yanayım. Âlem sende nihân olsa da Varsın gül, bahçendeki diken olayım. Sorarlar bana, nedir hâlim? Dilimdeki isyandır şahidim. Feryada düşmüş bu âcizi, Öldüremedi kelâmım. Bir sırrım vardı bu âlemde, Esrârı hâkimdi hâl mahkemesinde. Gözyaşlarım şahit olsa da Kalemim kırılırdı yine de. Kaçmak için attım adım, Peşimden yetişti ecelim. Yaşarken toprağa gömdüm, Asırları şehit kılan sırr-ı nihânım.
HiçKayıt Tarihi : 13.11.2026 00:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!