Şöyle bir düşünüyorum da… Bana göre hayatımda biri var ama yalnızca hayaLimde. Ne birlikte kurulmuş bir planımız var ne de paylaşılmış bir hayatımız. Uzaktan uzağa beklediğim, bir türlü ete kemiğe bürünemeyen, yalnızca hayallerimde yaşayan ütopik bir sevgiLi… Ne yaptığından haberim var ne de benim neler yaşadığımdan onun. Ben onu özlemekle yetiniyorum, beklemekle ödüllendiriliyorum. Garip olan şu ki, bu bekleyişin hiç cezası kesilmiyor ama ömrümden her gün bir şeyler alıp götürüyor. Bana ayrılan birkaç dakikalık mutluluğu günlere bölüp yaşamayı öğreten bir hocanın, bir türlü dersini öğrenemeyen öğrencisiyim ben. Bir bakışını haftalarca içimde saklayan, bir cümlesini günlerce kendine yoldaş eden, kısacık bir kavuşma ihtimalinden koskoca bir ömür çıkaran bir öğrenci… Ama artık yoruldum hocam. Ben okulu bırakıyorum. Benden ne mühendis çıkar ne doktor ne de sizin gibi bir öğretmen… Ben bu okulda yalnızca sevmeyi öğrendim, kavuşmayı bir türlü öğretemediniz. Diplomamı da istemiyorum artık, tek dileğim şu, Bir gün beni de hayalimde değiL, birinin hayatında yaşatın hocam..... @dsız..
Adsız GardenyaKayıt Tarihi : 16.11.2026 07:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!