Gidecek yerim olmadığı için değiL, saracak kimsem olmadığı için Yüreğine sığındım bu gece yüreğim Kapısını çalacak hiçbir eşik kalmayınca yol dönüp dolaşıp yine içine varırmış , Bunu en ağır gecede öğrendim. Yürüdüğüm bütün yollar aynı sessizliğe çıktı Tutunacak diye uzandığım her dal avuçlarımda kırıldı. Ben de kimsenin bilmediği o en eski kapıyı çaldım bir tek Sen açtın yüreğim.. Ne bir hesap sordun ne de neden diye baktın yüzüme ,Kırık yanlarımı olduğu gibi kabul ettin Dünyanın yükü omuzlarımdan inmedi belki ama ilk defa taşıyamadığım yükü saklamak zorunda kalmadım. Meğer bütün yolların sustuğu yerde geriye yalnızca yürek kalırmış ,Bir başkasına değil kendi yüreğine misafir olurmuş insan , Ben bu gece senden başka hiçbir yere varamadım yüreğim Yorgunluğumu da suskunluğumu da sana bıraktım Bana sırtını dönmeyen tek sığınak yine sen oldun yüreğim @dsız..
Adsız GardenyaKayıt Tarihi : 16.11.2026 03:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!