Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her canlının kanı var, kimi yeşil kimi al.
Kimi zehir salgılar, kimisi de yapar bal,
Kimisinde kol kanat, kimisinde vardır dal,
Sende insanoğlusun, insan denizine dal,
Atıl durmak yakışmaz, durma göle maya çal,
En sonunda olacak, bilki bu dünya hayal,

Allahım sen herkesin elbette Allahısın
Sana yönelmeyen nadan seni ne bilsin
Bilirim ki her ne varsa yaratanı sensin
Seni inkar edenlere de nimet verirsin

Keser döner sap döner,
Bağdattan hesap döner,
Bilmeyenler bilsinler,
Her ateş bir gün söner.

Her şeyin doğal hali, fıtratın ta kendisi,
Fıtrata ters olanın, nefsidir efendisi,
Fıtrattan sapanlara, insan diye bakamam,
Her kim saparsa ondan, kesin olur din dışı.

Okuyan yürektir dilimiz değil,
İsra her müminde, olmalı meyil,
Sanmaki secde eden bedenindir,
Ruhunla beraber secdeye eğil.

Hayır hayır,
Sen biliyorsun,
Seni ne kadar sevdiğimi,
Bilmez misin seni ne kadar özlediğimi,
Senin için, için için yandığımı,
Senin için öleceğimi de bilirsin,

Yürekler bir atarsa eğer,
Fıtratımız bir bir canlanır,
İnsan insana verir değer,
Dünyamız hayırla sonlanır.

Hayatı ti'ye almazsan,
O'na kafayı yormazsan,
Ummaya hakkı olur mu,
Sonra kime, ne der insan.

Bende beni terk ettim,
Çareleri tükettim,
Ne anam var ne babam,
Hem öksüzüm hem yetim,
Kayıtsız yaşıyorum,
Bana diyorlar ketim

Zenginin malında fakirin hakkı var,
Zengin bu hakkı vermez olur duvar,
Helalinden zengin olanı gösterin.,
Üç beş kuruşla fakiri başından savar