Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Hiç kimseye beklemesin, burdan çekip gitmemi,
Hiç kimse beklemesin, benim isyan etmemi,
Haktan gelen ne varsa, beklemeyin itmemi,

Akıl sahibi hariç, ne varsa Hakka tabi,
Müminlerle beraber, reşit olmayan sabi.

İnsan kurban olur mu,
Hala kurban oluyor,
İnsan huzur bulur mu,
Dünya hüzün doluyor

Güzel isim koymak ata görevi
Güzelden kastımız manadır elbet
Bilezse kalbidir Allahın evi
O eve dünyayı dodurur elbet

Bakarsın ismine çok derin mana

Benden rahatsız düzen,
Bizi ikame eder,
Dünyayı görüp gezen,
Hak düzen İslamdır der.

Vardır Allah Yardır Allah,
İşlemişim türlü günah,
Senden gayrı yoktur kapım,
Yalnızca sendedir felah.

İzahı mümkün değil, İslamla ırkçılığın,
Adam farkında değil, Anlamını kulluğun.

Ne bir ayet ne hadis, ırkçılığa yol vermez,
Irkçılığın tohumu, bu tarlada yeşermez.

Hattab’ın oğlu Ömer(R.A.) anlattı bu hadisi
Resulullah(S.A.V.) ile biz mescitte otururken
O anda bir yabancı geldi hemen içeri
Resulullahın(S.A.V.) hemen oturmuştum yanına
Aniden gelen adam oturdu karşısına
Elbisesi bembeyaz saçları kapkaraydı

İrticanın manası men etmek tekamülü,
İslam bu tekamülün, bilin ki tek hamili,
Aydınlanma diyerek, inkara yönelenler,
Asfalt diye görürler, bataklıktaki mili.........İNSANİ

İnsan ve Cin'e hitap,
İlaçtır kula kitap,
Kainatın nüvesi,
Akıllar düşer bitap.

Mutlu olur tanıyan,

İnsanın insan olmaktan başka
Yoktur elbet payesi
Bazen insan diye görünür
Şeytanın avanesi,
En üstün denen de insan
En alçak şeklen insan,