Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Derdim var diyerek, çıkma karşıma,
Kolay gelmedim ki, ben bu yaşıma,
Neler geldi bilsen, neler başıma,

Çaresiz düşmüşüm, ben bir zalime,
Belki şükür dersin, kendi haline,

İnsani de senin kulun,
Biliyor doğrudur yolun,
Her şey eksiksiz mükemmel,
Dedin ki arayın bulun.

Yürüyorum gündüz gece,

İster Kürt, ister Türk, ister Arap, isterse çengi,
Her ne olursa olsun insanın dili ve rengi,
Bilinmelidir insanın yine insandır dengi,
Herkesin mutlaka mezarda olacak sengi.(Taş-Mezar Taşı)

Derbeder olsam bile,
Senden asla vazgeçmem,
Düşmüş olsam da bile,
Gayrısını yar seçmem.

Sana dönüktür yönüm,

Denize daldırsanız,
Nehirde yıkasanız,
Yağmurlar yağdırsanız,
Sönmez benim ateşim,

Hasretin benzin gibi, yangını artırmakta,

Tekamülün merdiveni ahlaktır,
Merdivene çıkmam diyen ahmaktır,
Medeniyet tekamülle gelişir,
Aksi deniyete kapı açmaktır.

DEMEYİNİZ SUS

Kanadı yaram,
Bozuldu aram,
Bir şifalı el,
Yok yaram saram.

Atiyle ilgili demeyin kesin,
Ya Hakkı söyleyin, ya sözü kesin,
Mutlaka doğrusu vardır herkesin,
İnanılmaz sözlerine serkeşin

Adam şöyle diyordu,
Dine inanmıyorum,
Ateist misin diye,
Soruverdim adama,
Ateist değil amma,
Ben dinsizim diyordu,

BÊ DILE

Dıne bı dıle,...........Dünya yüreksizdir,
Güne nızanı,..........Günah bilmiyor,
Çawı mın şıle,....... Gözlerim ıslak,
Mamı bı xani,.........Evsiz kalmışım,