Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dilin yatağı ıslak,
Söyledikçe söylenir,
Kelimeler çok parlak,
Konuştukça bilenir,

Sensiz ruhum boş bardak,
Doldurdum ağlayarak,
Bırakmam asla seni,
Peşindeyim koşarak,

Okudum Hikmet ile,
Fazıl da çektim çile,
Kendi kendime sordum,
Niçin gelmezsin dile.

Ez venda bumı, lı wi dünyayı,....................Ben dünyada kayboldum,
Lı hayı hayı, lı wi dünyayı,...........................Vay vay bu dünyada
Ömrımın çuyı, wa çı belayı,........................Ömrüm gitti, bu ne beladır,
Lı hayı hayı, wa çı belayı,...........................Vay vay bu ne beladır,
Ro derbas nabı, sebramın nayı,...............Günler geçmiyor, sabrım gelmiyor,
Lı hayı hayı, sebramın nayı,.......................Vay vay sabrım gelmiyor,

Çok çektim dünyanın, ben dertlerini,
Uzatmadı bir gün, bana elini,
Estirdi üstüme, hazan yelini,

Çekecek dertlerim, bitmedi gibi,
Zira görünmüyor, dertlerin dibi,

Sen ilahel aleminsin

Beni afedecek sensin

Yalvarırım yalnız sana

Ne kadar çok olursa olsun derdim,
Her nefes alışıma şükür derdim,
Toprağın bağrına bir tohum verdim,
Ben topraktan binlercesini derdim.

Derdime aşinayım,
Yok derdimle sorunum,
Derdim bana dedi ki,
Ben senin kusurunum.

Derdim var diyerek, çıkma karşıma,
Kolay gelmedim ki, ben bu yaşıma,
Neler geldi bilsen, neler başıma,

Çaresiz düşmüşüm, ben bir zalime,
Belki şükür dersin, kendi haline,

İnsani de senin kulun,
Biliyor doğrudur yolun,
Her şey eksiksiz mükemmel,
Dedin ki arayın bulun.

Yürüyorum gündüz gece,