Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Statiko direniyor,
Bu değişim kaçınılmaz,
Yeni eskiyi yeniyor,
Eskiyle hak kazanılmaz.

Dilin yatağı ıslak,
Söyledikçe söylenir,
Kelimeler çok parlak,
Konuştukça bilenir,

Okudum Hikmet ile,
Fazıl da çektim çile,
Kendi kendime sordum,
Niçin gelmezsin dile.

Sensiz ruhum boş bardak,
Doldurdum ağlayarak,
Bırakmam asla seni,
Peşindeyim koşarak,

Ez venda bumı, lı wi dünyayı,....................Ben dünyada kayboldum,
Lı hayı hayı, lı wi dünyayı,...........................Vay vay bu dünyada
Ömrımın çuyı, wa çı belayı,........................Ömrüm gitti, bu ne beladır,
Lı hayı hayı, wa çı belayı,...........................Vay vay bu ne beladır,
Ro derbas nabı, sebramın nayı,...............Günler geçmiyor, sabrım gelmiyor,
Lı hayı hayı, sebramın nayı,.......................Vay vay sabrım gelmiyor,

BÊ DILE

Dıne bı dıle,...........Dünya yüreksizdir,
Güne nızanı,..........Günah bilmiyor,
Çawı mın şıle,....... Gözlerim ıslak,
Mamı bı xani,.........Evsiz kalmışım,

Diyarbekirin yolları, kara taşlarla döşeli,
Yüreğime korlar düştü, ben senden ayrı düşeli,
Hüzün kapladı ruhumu, olamam gayri neşeli,
Gözlerimden yaşlar aktı, sanırsın Dicle'nin seli.

Diyarbekir oksijendir, yaşamak isteyene,
Diyarbekir güli reyhan, koklamak isteyene,
Diyarbekir cana candır, dokunmak isteyene,
Diyarbekir bir b"AŞK"adır, sevgili isteyene.

Yaşamak istiyorum, seninle Diyarbekir,

Diyarbekir-30

Dört yanında, surların var,
Her bir taşın tarih yazar,
Ne Bağdat ne de İstanbul,
Olmaz senin gibi diyar,

Harcı insan teriyle yoğrulmuş o surlar,
Surları anlamayan gözlerde kusur var,
Orada yaşadı medler persler asurlar,
Hece hece sayfa sayfa okumayanlar
Bilmeden konuşur hadlerini aşarlar...