Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Başını çevir bak gök yüzüne,
Hadi daha da derinlere bak,
İster tümüne ister cüzüne,
Her zerrede mutlaka vardır Hak

Ne saldıran olunmalı,
Ne de asla saldırılan,
Dost eli uzatılmalı,
Varsa dostluktan anlayan,

Sonu ölüm değil mi, yalan olan dünyanın,
Kendini kainatın, padişahı mı sandın,
Yalnızca görüntüdür, yansıttığı aynanın,
Ölmem diyorsan eğer, nemruta çıkar adın.

Ölümü unutursan, insanlıktan çıkarsın,

Barışı eskittiler,
tam tamlar çalınıyor,
Güvercinler gittiler,
Göklerde vuruluyor.
Etimizi dittiler,
Şeytan havalanıyor.

Barışlar barış olsun,
Barışta yarış olsun,
Gelin yakın olalım,
İster bir karış olsun.

Baş açık ayak çıplak,
Geldik ve gideceğiz,
İster tabutu aç bak,
Başka ne diyeceğiz.

Okulu açılmış düzenbazların,
Onlar sahibidir büyük hazların,
Yolmak amaç olmuş, sanki kazların.
Kendi halinde olana ezil diyorlar

İnsan suretinde olmak, insanı insan yapmaz,
İnsan gibi insandan, güzellikleri kapmaz,
Gözünde hep at gözlüğü, nefis çizgisinde sabit,
Hatasında ısrarcıdır, doğru yola asla sapmaz.

Ey fikri sabit kardeşim, ne olursun bak çevrene,

Ezman be sterk nabe,
Kekımın jı xwevn rabe,
İrozi sübe buye,
Gelo bese şiyarbe.

FARKI YOKTUR

Sensiz geçen ömrümün farkı yoktur ölümden,
İniltiden başka ses, çıkar mı hiç dilimden,
Görüntüm anlatmıyor, ruhum iflas ediyor,
Sensiz geçen ömrümün, farkı yoktur ölümden.