Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Allah'tan gayrı sakın, kurtarıcı arama,
Seni kurtardı diye onu tabu yaparsın,
Helali umursamaz, helaldir der harama,
İlkeyi dayatınca, hemen ona taparsın.

KÜL EUZU BİREBBİNNAS

Sen dersin de sığınmam mı,
Ruhumu sana sunmam mı,
Sen insanların Rabbisin,
Günahımdan utanmam mı.

Münagığın eylemi, her zaman yüzeyseldir,
İman kalbe inmezse,yalnız köpükten seldir.

Şühesiz inanmıştı, Hakka İbrahim Halil,
Mütmain olmak için, Haktan istedi delil,
Bir kuşu parçalattı, parça parça dağıttı,
Parçaları toplattı, mütmain etti Celil,,
İnanmayan olacak, mutlaka bir gün zelil.

Aşkı nadan ne bilsin,
Nadan nasıl sevilsin,
Nefsine aşık nadan,
Önce Hakka eğilsin.

Çek etmeli imanını,
Bilmelidir ziyanını,
Neden hala bilmemekte,
Naimliğin anlamını.

Neden üstüme geliyorsun, asla sana uymayacağım,
Ne kadar yalvarırsan yalvar, bil ki seni duymayacağım,
Uzak dur kokunu da al git, kokuna da yer yok yanımda,
Adını sildim defterimden, asla seni anmayacağım,

Zulmü hedef mi edinmişsin, hala zulümde ısrarın ne,

Ağlama dediler ağlamayanlar,
Çektiğim çileyi anlamayanlar,
Ruhunda sıkıntı yaşamayanlar,
Ne bilsin garibin, ne çektiğini.

Ne balçıkla sıvanır ne bulut olur perde,
Allah bil ki Güneşi, deva etti her derde.

Seni görmeden önce, ne güneş ne ay vardı,
Yüzün güneşim oldu, tüm benliğimi sardı,
Sensiz her yer karanlık, dört bir yanım duvardı,
Seni görmeden önce, ne güneş ne ay vardı.