Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Mevsim güz yapraklarım sararmışta sararmış
Her esen rüzgar beni yerden yere fırlatmış
Bilseniz bu gönül ne fırtınalar atlatmış
Hepsi boş hepsi hava hep gönlümü daraltmış

Öyle bir liman buldum sığındım da sığındım

Değeri Hak katında, Müslümanım diyenin,
Sıfır değeri olmaz, kul hakkını yiyenin,
Kul hakkını gasp eden, dinini sorgulasın,
Hesap günü açılır, yaprağı tediyenin.

İstemiyorum sevme sen beni

Uzaklaş benden istemem seni

İstemiyorum inat etmeni

SEVMEKTEN DAHA GÜZEL

Sevgiliyi çok sevdim, öl dese öleceğim,
Çekip gurbete gitse, peşinden gideceğim,
O beni sevmese de, ben onu seveceğim,
Sevmekten daha güzel, ne vardır bu dünyada.

Beklemeye sebebi olanlar beklesinler,
Beklediklerini de görmeden gitmesinler,
Var olan becerilerini sergilesinler,
Takdire de ram olup olanı seyretsinler..

Ruh çağırdım diyenler,
Boş yere uğraşırlar,
Yakınlarıyla değil,
Şeytanla konuşurlar.

Aşık olan göz değil ruhtur.
Aşıklara neylesin doktor.
Seviyorum diyenler çoktur,
Aşk ise sevene oluktur.

Seven korkmaz sevmekten için için içlenir
Vuslat olana kadar yürek daim bilenir,
Sevgilinin kapısı, seven için umuttur,
Umudu hiç kaybetmez, o kapıda dilenir.

Bütün güzelliklerin, kaynağı yalnız sensin,
Güzel olan yürekler, seni nasıl sevmesin,
Gönlümüzdeki yerin, yücelerden yücesin,
Rahmetine muhtacım, yağdır kulun sevinsin.

SEVMEK AYRI SEVİYORUM DEMEK AYRI

Her kim kimi severse, sevdiğine ram olur,
Yarini tanımayan, demesin seviyorum,
Sevdiğine ilgisiz, huzur değil gam bulur,
Bu bakış açısında, ihanet seziyorum.