Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Diyarbekir oksijendir, yaşamak isteyene,
Diyarbekir güli reyhan, koklamak isteyene,
Diyarbekir cana candır, dokunmak isteyene,
Diyarbekir bir b"AŞK"adır, sevgili isteyene.

Yaşamak istiyorum, seninle Diyarbekir,

Diyarbekir-30

Dört yanında, surların var,
Her bir taşın tarih yazar,
Ne Bağdat ne de İstanbul,
Olmaz senin gibi diyar,

Harcı insan teriyle yoğrulmuş o surlar,
Surları anlamayan gözlerde kusur var,
Orada yaşadı medler persler asurlar,
Hece hece sayfa sayfa okumayanlar
Bilmeden konuşur hadlerini aşarlar...

DİYARBEKİR HEYRANİYAM

Ben Diyarbekir’in hayraniyam,
Burnumda tüti, tek tek küçeleri,
Kara kara daşları,
Süvikteki kuşları,

Gözüm aramakta, hep yirmi biri,
Bu rakam yanımda, her zaman diri,
Nerede görürsem, ruhum açılır,
Özlemişem vallah, Diyarbekiri.

Bende oldum Resuli Kibriyaya,
Padişah olmuş gibiyim dünyaya.
Bundan gayrı yoktur bir istediğim,
Ellerimi açtım YÜCE MEVLAYA

PASINI
Nefes mi alıyorum, bilemem sonrasını,
Belki de bu son anım, tutacaklar yasımı,
Gaybı nasıl bileyim, o Rabbimin katında,
Silmem gerek diyorum, yüreğimin pasını...........İNSANİ

Dosttan gelen dosta gider,
Teşekkür ettik dostlara,
Dost dostuna hizmet eder,
Gözünü koymaz postlara.

Şair siyasetin içindedir ancak politika yapmaz.
Politikada at gözlüğü vardır, onu alıp ta takmaz,
Hakkın yolunda yürür hak yolundan asla batıla sapmaz,
Bu benim kriterim beni okuyanlar bu gözle baksın,
Beni eleştirsin ama hakarete mahal bırakmasın..

Askerlik yapmak için Peygamber ocağı dediler,
Bu ocaktan kaytarmak için duvarları deldiler,
Kimisi tık para ödeyerek kaçmaya çalıştı,
Kimisine de bankadan taksitle öde dediler,
Peygamber ocağındaysa sadece kaldı fakirler.