Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kime nasıl anlatayım,
Anlatıp da anlaşayım,
Bana arkanı dönersen,
Sana nasıl ulaşayım.

Sana arkadaşım desem,

Derdi dertliler tanır,
Dertsiz olan ne bilsin,
Çare bulunur sanır,
Kim kaybetmiş o bulsun,

Tanrıdan parçacıklar arayanlar,
Dönüp de kendilerine bakmazlar,
Tanrıyla problemleri olanlar,
Deli olanları da aratmazlar..........İNSANİ

Arının yuvasına, asla sokmayın çomak,
Bilirsiniz sokmaya, belkide kalır ramak,
Bozulursa tadınız, ne yapsın buna damak,
Olması gerekense, makulu yakalamak.

YETER
Boynu bükük gözü yaşlı, beni nasıl terk ettin,
Yetim gibi bırakarak, söyle nereye gittin,
Şimdi ben sensiz çaresiz, ne yaparım der misin,
Yaşıyorum sanma beni, sensiz bilki ben bittim.
...

ARSIZ

Keşke yaşamasaydık, yaşanan acıları,
Keşke ağlatmasaydık, ana ve bacıları,
Keşkeye geçmiş olsun, deselerde geçmiyor,
Halen devam ediyor, yüreğin sancıları.

Bir gün son bulacak, benim hayatım,
Almadım dünyadan, ben de muradım,
Değişecek belki, güzel suratım,
Arkamdan kimseler ağlamasınlar,

Adımı taşlara yazdıramadım,

Arpa ektim biçemedim,
Su bulandı içemedim,
Bana yardan geç dediler,
Yar şirindir geçemedim,

Adamı adam eder ar,
Olmazsa bozulur ayar,
Sıfırı değer sananlar,
Arsızlıklarını anlatırlar.

Ömrümün kış mevsiminde, çiçekler açmaz bana,
Talihim hiç gülmeyecek, neden sevgiden yana,
Sitem bile etmiyorum, nasıl edeyim sana,

Anla beni, anla beni, ne olur anla beni,
Kapılarımı açmışım, bekliyorum gelmeni,