Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

EZAN

Kulağını ver dinle, sana ne diyor ezan,
Bak işte secde vakti, olmasın diye kazan,
Sakın ola şeytanı, sakın koyma namazan,

Aslan olmaya niyetlenmişse çakallar,
Postlarını yüzer, ipe asar aslanlar.

Anladıysan hatanı, kapılma gururuna,
Neden cevap vermedin, almadın umuruna,
Ben hep değer veririm, insanın onuruna,
Sözünü unuttun mu, yatmışsın çamuruna,
Dürüst olan insanlar,sadıktır hamuruna,

Çok çektim dünyanın, ben dertlerini,
Uzatmadı bir gün, bana elini,
Estirdi üstüme, hazan yelini,

Çekecek dertlerim, bitmedi gibi,
Zira görünmüyor, dertlerin dibi,

Yaptığın her bir işte önemlidir detaylar,
Detaylarda pusuda, beklemekte şeytanlar,
Ne özelini unut, ne de unut geneli,
Şeytan ile dost olur, sana kazık atanlar.

İnsani de senin kulun,
Biliyor doğrudur yolun,
Her şey eksiksiz mükemmel,
Dedin ki arayın bulun.

Yürüyorum gündüz gece,

Sen ilahel aleminsin

Beni afedecek sensin

Yalvarırım yalnız sana

Akıllı olduğunu bilir, kullanırsan aklını yükselirsin zirveye,
Yoksa boş boşuna uğraşır,ayağını kaldırıp binemezsin deveye.

Deveye niye boynun eğri diyorlar,
Bir de deveye iftira ediyorlar,
Deve güya diyesiymiş,
Benim nerem doğrudur,
Bunu diyenler Allahtan korkmuyorlar,
Deve ile kim konuştu,

Devenin neresi eğridir ki,
Devenin bundan yoktur haberi,
Yaratan deveyi de yaratmış,
Bu itirazın kimedir peki.