Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Benim köyüm bu değildi hazan vurmuş dağlarına

İnsanları mahsun bakar şivan düşmüş evlerine

Hani babam hani anam komşuların hiç biri yok

Bu gün ben gönlümü, saldım pazara,
Baktılar dediler, beş kuruş etmez,
Diyelim ki biri, aldı kazara,
Bilin ki benimle, bir ömür gitmez.

BENİ SORDUM BANA

Çivi oldum çakıldım,
Odun oldum yakıldım,
Ayna oldum bakıldım,

Oldum ben deli divane,
Küle döndüm yane yane,
Bir tek sensin bana çare,

Ben kulum sensin efendi,
Aşkınla tüm acım dindi.

Ben koşuyorum,
Sen koşuyorsun,
O koşuyor,
Bakıyorum ki,
Herkes koşuyor,
Sabah koşuyor,

Karadır şu bahtım,kömür karası
Kor gibi içimde sevda yarası
Allah için söyle yok mu çaresi
Çarem sensin benim ben kime gidem

Sevda dedikleri böylemi ola

Sakın kimse demesin ben müttaki insanım,
Buna onay verecek, yalnız Hazreti Allah,
Gaybı Allah biliyor, diyemem benim zannım,
Müttaki olacaksan, hiç kimseden alma ah.

Ben ne seni unuturum, ne de geçen o günleri,
Ne göz yaşı kuruturum, ne de yanan yürekleri,
Ben ruhumu arıtırım, kirletemem sevgileri,

Ne olur bana acıma, seviyorsan açık söyle,
Eğer beni sevmiyorsan, benim için hiç üzülme,

Ben sana inanmışım,
Ben sana güvenmişim,
Her türlü kötülükte,
Ben sana sığınmışım,

BEN SANA KIYAMAM

Varsa bir sorunun, hadi de bana,
Sen tomurcuk bense kuru bir dalım,
Gelecek veremem bilki ben sana,
Ben sana kıyamam, olamam zalim.