Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Taasub ümmeti kemiren virüs,
Mümin mümine nasıl olur küs,
İslam kimliklerde, olamaz bir süs,
Yaşarsan senindir, sende ondansın.

Gönlüm şad olur diye, bekledim umut ile,
Hep hazanla görüştüm, bahar gelmez gönüle,
Yaprak yaprak sararttı, ağartarak saçımı,
Birikmiş hayallerim, kapıldı gitti sele,

Siz bahar rüzgarları, nerelere gittiniz,

Yokun var olduğunu gördüm,
Varın da duvarını ördüm,
Gah yürüdüm, gahi süründüm,
Varlığımın sırrına erdim.

İblise mürit olmuş, Mısır'da zalim sisi,
Sinsilikte gördüm ki, sisi geçmiş iblisi.

Sisi denilen mel'un, Amerikan uşağı,
Tükürükle boğunuz, bu edepsiz yavşağı.

Dünya bile dönüyor, güneşin etrafında,
İzin ver ben de senin, etrafında döneyim,
Benim arzum olmaktır, yarimin tarafında,
Tarafına almazsan, bırak da ben öleyim,

Çalışmadan usanma,deme oluyor zahmet,
Sittin sene beklesen,yine de gelmez rahmet.

Gidip Sorunuz Kurana,
Adem baba Hava ana,
Kim üstünlük verdi sana,
Bunlar Mümine yakışmaz,
Mümin olan haddi aşmaz.

Kafamda bin bir türlü soru var,
Sorular cevapsız kalmaktalar,
Her kime yöneltsem susuyorlar,

Sorular sorular ah sorular,
Beynimin üstüne otururlar,

BAK NEDENE

Bir güzele bakmadıysan,
Yüreğini yakmadıysan,
Ona doğru akmadıysan,

Ne mübarek bir gün, ne güzel Cuma,
Bu güne müdrik ol, sakın uyuma,
Düşüncen ve tavrın, uyum sağlasın,
Her zaman aktif ol, sakın soğuma................İNSANİ