Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Allah'(C.C.) ı arayanlar, önce kendine baksın,
Kendini bulmuyorsan, demek Haktan uzaksın,
Bilmeyen araştırır, bilenlerden öğrenir,
Kibrinden sormuyorsa, yedi kat yere batsın.

Allah Cebrail ve Peygamber,
Vahyin kullara ulaşması,
Peygamberler oldular rehber,
Önlendi kulların şaşması

El bugdu lillah vel hübbü lillah*
Diliyorsan Yaratandan felah,,
Nefretinde de sevdiğinde de,
Her başlangıcın olsun Bismillah,

Elimden geçmişi, söküp alanlar,
Onlardır boynumu bükük koyanlar,
Neyim varsa yere, döküp saçanlar,

Aldılar elimden, geleceğimi,
Bir daha göremem, güleceğimi.

YÜREĞİME KARALARI BAĞLADIM

Baharlardan eser yok, habire kar yağıyor,
Yağmur göklerden değil, gözlerimden akıyor,
Ben terhis oluyorum, senin olan dünyandan,
Nerede kaldın diye, toprak bana bakıyor.

Kendisini beğenenler, çevreden bekler alaka,
Etrafında dolaşanlar,aynı tiynette yalaka.

Gönlüme dargınım, dinlemez beni,
Bir türlü kendimi anlatamadım,
Ben yare vurgunum, olmaz nedeni,
Yarime sözümü dinletemedim.

Nasıl anlatayım, sana bilemem,

ALDANANLAR

Şu nefsine aldananlar,
Doyum nedir bilmiyorlar,
Ölmez gibi davrananlar,
Sanmayın ki ölmüyorlar.

Kelimeler firarda, cümle kalmış çaresiz,
Harfler kalmışlar darda,boyun bükün yare siz.

Müminin dili susmaz,
İblise karşı pusmaz,
İhlasa sarılmışsa,
Müminler boş konuşmaz.