Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sabahleyin erken, kalktım namaza,
Namazımı kıldım, durdum niyaza,
Bellemek istedim, okuya yaza,

Sağıma soluma verdim selamı,
Kimseye söylemem, çirkin kelamı,

Ne olur veda etme, dayanamam vedaya,
Seni emanet ettim, emanetim hudaya,
Nasıl dayanacağım, söyle bu ayrılığa,
Kulağım tetiktedir, gel diyecek nidaya,

Aksın aksın da yaşlar, vedaya isyan etsin,

VERIN BIBİNIN

Verın bıbinın halımın,...........Gelin bir halimi görün,
Dê tünneye baw tünneye,...Ana yoktur baba yoktur,
Agır ketiye dılemın,..............Ateş düşmüş yüreğime,
Çıma hun nabın güneye......Neden günah demiyorsunuz.

Ne güzel şu kandiller,
Hakka yönelir diller,
İhlaslı olanlara,
Verilecek ödüller.

Ayrılık ateşiyle, yüreğim yanıyor bak,
Hiç aklıma gelmezdi, senden uzakta kalmak,
Bu sonbahar rüzgarı, dalda sarardı yaprak,
Hiç aklıma gelmezdi, senden uzakta kalmak.

Uyu yavrum büyüyesin,........................Razi gedı mı mezın bi,
Büyüyüp de yürüyesin,.........................Hem mezın bi hem rıvi bi,
Az ağlayıp çok gülesin,........................Kım bı gri, zaf bı keni,

Uyu uyu, uyu uyu, uyu bebek vay,.......Razi razi, razi razi, razi gede hay,

Ruhum dara çekildi,
Vücut yere ekildi,
Toprağımın üstüne,
Uzun bir taş dikildi.

ÜZÜLDÜM

Köprüden düşenlere, buzda boğulanlara,
Kibir ve bencillikten, yapılan kavgalara,
İnsan olma dışında, ünvan arayanlara,
Üzülmedim diyemem, vallahi çok üzüldüm.

Ezel ebed sensin Allah,
Abdestimdir bana silah,
Her yerde hazır nazırsın,
Senin için yoktur cenah.

Nurun tek kaynağı Allah,

Yalnız ölümün yoktur,her derde vardır ilaç,
İlaç ise maksadın, Vahyi ilahiyi aç.
Karanlıkta kalana, yalnızca odur sirac,
Onun ile doymakta, hangi ruh kalmışsa aç.